کروناجان سلام! الآن دیگه نزدیک به چندماهه اومدی و کل دنیا رو بهم ریختی، آدما رو با تموم غرورشون خونه نشین کردی و اقتصاد و تولید رو زمین گیر. راستش وقتی اومدی هیچکس فکر نمیکرد اینقدر زیاد مهمون ما باشی و این روزا دیگه کسی زیاد باور نمیکنه یه روزی رفتنی باشی! امروز که از خواب پاشدم گریه کردم! چون هیچ کار دیگه ای نداشتم! بعد کیک پختم و بعد از یه نگاه طولانی به چربی های تازه وارد دور شکمم یه بار دیگه گریه کردم! پریروز مغازه ی سرکوچه می گفت هرچقدر آرد میاره یه روزه تموم میشه، احساس قدرت میکنی نه کروناجان؟ چون هر هنری میشده تو این سه ماه گذشته یادگرفتم امروز رفتم سراغ فرانسه تا بعد قرنطینه سه تا زبون رو نصفه بلند باشم بجای دوتا! بعد رفتم گل خریدم تا همراه با چربی های دور شکمم از فرزندان جدیدی هم مراقبت کنم! کروناجان، شاید وقت نکنی پیام منو بخونی ولی من از حرصم برات زیاد مینویسم! فعلا بای بای!
