مبتلای دل

او ندانسته، ولی جانم هوایش را کند،

جانِ من در بندِ او، دَردِ صدایش را کند.

من که دیوانه‌ام و از عشق، دیوانه‌ترم،

گوشه‌ی دنجِ دلم را مبتلایش را کند.

من ز این شوریدگی وهمی به دل دارم، بدان،

وهمِ آن روزی که او راهِ جدایش را کند.

من بمانم با دلی کز عشق ناکام است و بس،

مرگِ این احساس، پایانِ بقایش را کند.

رُزِ تخلص‌یافته 🌹