قاضی احساس من هرگز مباش، ای آشنا
عشق را با حکم نتوان برد تا اوج بقا
آمدم تا شانه باشیم از برای یکدگر
عشق یعنی پایه پای هم شدن ، نه رهنما
دست اگر بر شانهام داری برای مهر باش
زخم را مرهم نگردد هر نصیحت، هر دوا
عشق یعنی گاه با هم گم شدن در پیچ راه
نه یکی راهی نماید، آن یکی باشد به جا
من ز دنیای سکوت و بغض دیرین آمدهام
بر دلم عنوان سرد و یخ منه ، بیادعا
گر بنا بر ماندن است از حال امروزت بگو
خانه را با وعدهٔ فردا نساز ای باوفا
من اگر همراه خواهم همقدم خواهم همیشه
عشق یعنی دو نفر، نه رهبر و نه مقتدا
رها عمادی پور