دیروز برای یکی از پروژهها در حال ارائهی طرح اولیهی یکی از پروژهها به مدیر مستقیم بودم. در حال گفتن اهداف پروژه بودم که مدیرم به موضوع جالبی اشاره کرد. گفت: ببین محمد همیشه در مورد خروجیها صحبت کن، نتایج در کنترل تو نیستند و لزومی ندارد بتوانی به آنها برسی. به نظرم نکتهی است که هم در زندگی شخصی و هم در زندگی سازمانی میتوان به آن توجه کرد. خروجی عملا مواردی است که صد در صد در کنترل شماست و با اطمینان میتوانید در مورد آن اظهار نظر کنید اما نتیجه، موردی است که عوامل خارجی بیشتری روی آن اثرگذار هستند و قصد شما به تنهایی نمیتواند شکست یا موفقیت آن را تضمین کند.
با این تعریف به نظرم تعداد خروجیهای ما در زندگی خیلی کم هستند و این میتواند مثبت یا منفی باشد. مثبت از این جهت که خیالمان راحت است وقتی به نتایج نمیرسیم شاید فقط مقصر ما نیستیم و عوامل دیگری هستند که اثرگذار بوده و ما کنترل چندانی روی آنها نداریم. این کمکمان میکند دوباره از جایمان بلند شویم، لباسهایمان را بتکانیم و دوباره با دقت بیشتر تلاش کنیم. اما از سوی دیگر شاید این احساس به ما دست دهد که گاهی تعداد عواملی که در کنترل ما است به سمت صفر میل میکند و احساس ناامیدی کنیم.
به هر حال این دوگانه قشنگ و خطرناک مثل یک شمشیر دو لبه است ولی من جنبه مثبتش را بیشتر دوست دارم. بهتر است روی خروجیها بیشتر تمرکز کنیم.