من یه بچه نیمه گدا هستم و زندگی من تلخ و تاسف بار است من یه دوچرخه غرازه دارم و هرروز باهاش میرم بیرون و مثل پیگ موتور لوازم مردم که براشون سنگینه رو میبرم و یه پولی میگیرم بعذی هاشون پول بهم نمیدن و یه دونه شکلات بهم میدن و میگن برو به امید خدا من روم نمیشه بگم پول ام بده تا بتونم برای دوچرخه ام چراغ موتور سیکلت ببندم تا خوشگل باشه و اگه برام پولی موند چیزی برای خودم بگیرم
