pART:¹
"از زبان آریان"
چهارمین بستهی سیگار رو از توی جیبم درآوردم و یدونه گذاشتم بین لبام،ولی روشن نکردم.نگاهمو دوختم به درِ خونه که قفلش خراب شده بود.حداقل 1 تومن باید بدم و اگه اینطوری بخوام خرج کنم...
همون موقع صدای آریانا باعث شد افکارم پراکنده بشن:
+ آریان،وقت داری باهم صحبت کنیم؟!
با فندک سیگار رو روشن کردم و به کنارم اشاره کردم که اومد و نشست پیشم.دستمو انداختم دور گردنشو موهای خرمایی و بلندشو نوازش کردم.
ـ جونم،چیکار داری؟!
مکث کرد،انگار مردد بود به چیزی که میخواست بگه ولی وقتی نگاه سوالی منو رو خودش دید گفت:
+ مدرسه گفته اگه شهریه این ماه رو ندم حق ندارم برم،ولی از طرفی حال مامان داره بدتر میشه و موقع عملشه.خواستم بگم فوقش اینه من این ماه نمیرم مدرسه.
اخمی کردم و سیگار و زیر پام له کردم و گفتم:
ـ مگه من مردم تو بخوای از مدرست بزنی،خودم پولشو جور میکنم تو حرص نخور.تمرکزت و بذار روی درست!
از اون خنده های ریزی که من خودمو خورد میکردم تا این خنده ها رو همیشه ببینم کرد و خم شد ستمو روی گونهام رو بوسید و بعد گفت:
+ قربون آبجیه خوشگلم برم.
پوزخندی زدم و گفتم:
ـ چرت نگو آریانا من کجام خوشگله؟!
دستشو کرد بین موهای سفیدم که تازه مامان با قیچی مرتبشون کرده بود و گفت:
+ تو واسه هرکی بد به نظر برسی،برای من همون شاهزاده سوار بر اسب سفیدی!
و بعد چشمکی زد و دویید رفت سمت خونه.لبخندی به این مسخره بازی هاش زدم.شاید تنها دلیل خندیدنم توی این روزا یکی حال خوب مامان و دومیشم سلامتی آریانا بود،مگر نه هیچ امیدی به زندگی نداشتم.
نویسنده : 𝐹