رمانپژواکدرد
رمانپژواکدرد.
pART:⁶
"از زبان آریانا"
شکه شدم،آریان هیچوقت اینجوری باهام حرف نمیزد،همیشه ته پیام هاش از ایموجی های باحال استفاده میکرد ولی حالا....؟!
به سختی پریا رو پیچوندم و راه افتادم سمت خونه،از این استرس داشتم که قراره چه واکنشی نشون بده.سرعتمو زیاد کردم و با هزار فکر و خیال خودم رو جلوی در خونه دیدم.
نفس عمیقی کشیدم و در رو باز کردم،ولی هیچکس توی حیاط نبود،داخل خونه هم مامان روی تختش آروم خواب بود.با صدای باز شدن در حیاط سریع رفتم بیرون.
میتونستم خستگی رو از زیر اون هودی بزرگ تنش متوجه بشم،وقتی کلاه هودی رو برداشت با دیدن زخم های صورتش شکه شدم.
گونه سمت چپش باد کرده بود و روی صورتش پر از زخم بود،میدونستم این زخما یعنی چی؟!
میدونستم نشونه چیه؟!
میدونستم کجا رفته؟!
ولی،،،،ولی،،،میخواستم مطمئن بشم.آروم دستمو بردم سمت صورتشو با بغض گفتم:
ـ اینا چیه؟!
سریع صورتش رو کشید عقب.شکه به دستم که روی هوا معلق مونده بود نگاه کردم،این اخلاق از آریان بعید بود.
چشم دریاییش سرخ شده بود ولی چشم سفیدش بدتر بود. رگهاش زده بود بیرون و کامل خون گرفته بود. دکتر گفته بود وقتی فشارش میره بالا، همین میشه.نگاهمو دوختم به موهای خونیش،نمیخواستم تنها تکیه گاه زندگیمو اینجوری ببینم،آروم،درحالی که سعی میکردم هقهقم رو آروم کنم گفتم:
ـ این زخما چیه آریان؟!داری منو میترسونیااا.
دستشو برد توی موهای پسرونهاش و سرتا پام رو رصد کرد.به تیشرتم که رسید یکم مکث کرد.نگاهی دوباره به تیشرت انداختم که متوجه اصل ماجرا شدم.تازه فهمیدم تیشرتم توی نور زیادی نازک بوده،سریع دستامو جمع کردم روی سینهام.
با صدای گرفته ای گفت:
+ صورتی بهت میاد آریانا....اونم مثل من نگاهت میکرد؟!
صداش رو برد بالا و جوری که میخواست بلند داد نزند و موفق نشد غرید:
+ اون پسره کی بود آریانااااا...؟!!!