pART:²
"از زبان آریان"
خواستم یه سیگار دیگه دود کنم ولی فشاری عمیق یهو توی قفسه سینهام حس کردم که باعث شد صورتم جمع بشه.
آروم دستمو گذاشتم روی گلوم.بازم همون خس خس لعنتی،سعی کردم بهش اهمیتی ندم و بلند شدم و رفتم داخل.
آریانا هنزفری توی گوشش بود و طبق معمول داشت یکی از آهنگامو گوش میداد.
به سمت اتاق گوشه سالن رفتم و نگاهم و دوختم به مامانم که خیلی مظلوم روی تخت خوابیده بود و آروم آروم نفس میکشید.
دیدن همین نفس کشیدن خیلی بهم جون میداد،رفتم سمت تخت و دستای سردش و توی دستام گرفتم.آروم بوسیدم و گفتم:
ـ ببخشید مامان...میدونم بهت قول داده بودم،ولی خب باور کن الان 6 ساله از جونم مایه میذارم...میبینی که شدنی نیست!میبینی که جور نمیشه،،،،پس لطفا ببخشید و اینکه قول میدم هیچوقت پشیمونت نکنم.
آروم بوسه ای روی گونهاش زدم و از اتاق اومدم بیرون.رفتم سمت جالباسی کوچیک و قدیمی که گوشه حال بود و هودی مشکی و کهنه ام رو از روی تیشرت نازک خاکستریم پوشیدم.
برگشتم عقب که با دوتا گوی سبز رنگ مواجه شدم،همون گودال عمیقی که همیشه توش غرق میشدم.آریانا لب زد:
+ کجا میری؟!
چتری های نامرتبش رو دادم پشت گوشش و گفتم:
ـ یکم خورده کاری دارم برم انجام بدم برمیگردم.
انگشتان ظریف و باریکش رو توی هم پیچوند و با صدای ضعیفی گفت:
+ آریان!؟
سرشو که از خجالت انداخته بود پایین آوردم بالا و گفتم:
ـ نگا کن فوری چه قرمزم میشه،چی میخوای تو وروجک؟!
کمی من من کرد ولی بعد گفت:
+ بعد از ظهر با چندتا از بچه ها میخوایم بریم بیرون،یعنی چون تولد یکیشونه دعوتم کردن کافه،میشه یکم پول بدی برم لباس بخرم؟!
لبخندی به روش زدم و گفتم:
ـ همین؟!
دستمو کردم توی جیبم و چندتا تراول 500 تومنی که حقوق دیشبم بود رو دادم دستشو گفتم:
ـ فقط جلب توجه نکن باشه؟!