pART:⁴
"از زبان آریانا"
گونه مامانو بوسیدم و دوییدم سمت حموم،موهامو شونه کردم و باز گذاشتم.
یکی از کلاه کپ های سفید آریان و گذاشتم روی سرم و لباسامم پوشیدم.خیلی بهم میومد،اندام کوچولو و قد ریزه میزه ام،توی اون لباس های بزرگ گم شده بود.
خیلی سریع با مامان خداحافظی کردم و با بقیه پولم یه تاکسی گرفتم راه افتادم سمت کافه.
"از زبان آریان"
آروم وارد اتاقک کنج رینگ شدم،سامیار با همون موهای ژولیده و قرمزش به طرز فجیعی پشت میزن نشسته بود و داشت سیگار میکشید.
با دیدن من سریع درست نشست و گفت:
+ بحبح،گرگ سفید،از این طرفا...!
خودمو انداختم روی کاناپه چرم گوشه اتاق و گفتم:
ـ امشبو واسم ردیف کن،قیمت بالا میخوام،پول لازمم.
از تعجب چشماش گرد شد و گفت:
+ شوخی میکنی؟....تو؟...گرگ سفید خودتی؟!
مطمئنی!؟...میخوای مبارزه کنی؟!
از عصبانیت با همون صدای سرد و همیشگیم گفتم:
ـ اه ببند دیگه سامی،وقتی میگم پول لازمم یعنی لازمم.کارا رو انجام بده من میرم خودمو گرم کنم.
بدون هیچ حرفی رفتم سمت رختکن.
"از زبان آریانا"
ساعت نزدیک 9 شب بود و هنوز با چندتا از بچه ها نشسته بودیم توی کافه.معمولا تا این ساعت بیرون نمی موندم ولی اصرار پریا بود که بمونم از طرفی هیچ خبری از آریان نبود و این نگرانم میکرد چون نمیذاشت زیاد بیرون بمونم.
قرار بود کلا چندتا از بچه های کلاس خودمون با چند نفر از رشته طراحی باشن ولی پریا پسرا رو هم دعوت کرده بود.
مطمئن بودم اگه آریان میفهمید دعوا راه مینداخت برای همین چیزی نگفتمو تا الان دووم آوردم.
همین لحظه اکان اومد پیشمو نشست صندلی کناریم.
یکم معذب شدم و خواستم ازش فاصله بگیرم ولی اون ول کن نبود.آروم پرسید:
+ ببینم،از همکلاسی های پریایی؟!
بوی تند عطرش اذیتم میکرد،آروم سرمو تکون دادم و گفتم:
ـ آره،از بچه های رشته‌ی موسیقی‌ام.
