pART:⁷
"از زبان آریانا"
از شدت دادی که سرم زد به سکسه افتادم،انقدری شک شده بودم که نمیتونستم بهش بگم بخدا خودش اومد پیشم نشست.
همون لحظه صدای سرفه مامان،نگاه هر دوتامون رو به در داخلی کشوند.
مامان دم در نشسته بود و با بغض داشت آریان رو نگاه میکرد.آروم گفت:
+ مگه قرارمون این نبود که برای مبارزه نری رینگ؟!چرا این کار رو کردی؟!
آریان از کلافگی دستش رو توی موهاش برد،تیک عصبیش بود و اگر این کار رو نمیکرد بهش شک میکردم.همون لحضه به گوشیم پیامک اومد،یه شماره ناشناس بود.
آریان دستش را سمتم دراز کرد و گفت:
+ بده من گوشیتو!
آروم لب زدم:
ـ ولش کن مهم نیست...
ولی توی یک حرکت گوشی رو از دستم کشید بیرون و پیامک رو دید:
+ سلام آریانا شمارهات رو از پریا گرفتم،احساس کردم امروز خیلی خوش گذشت.
نگاهمو دوختم به چهره برافروخته و فوران شده آریان،تا حالا انقدر عصبی ندیده بودمش.
سرمو انداختم پایین،منتظر هر داد و بیدادی بودم جز سکوت.نگاهمو آوردم بالا و دیدم که دستشو گذاشته روی قلبش.
نه نه نه....
الان اصلا موقع خوبی برای گرفتن قلبش نبود.ولی از صورت جمع شدهاش فهمیدم اون چیزی که نباید شده.قلب ضعیفش دوباره توی شوک قرار گرفت.
رفتم سمتشو گفتم:
ـ آریان،خوبی؟!
زیر لب غرید:
+ توقع این همه سادگی رو از تو نداشتم آریانا،داری خودت رو به باد میدی،من برای این نجنگیدم!
گوشیم رو گذاشت توی جیبش و گفت:
+ از این به بعد بدون من هیچ جایی نمیری،پریا رو هم از زندگیت حذف کن.
و به سمت داخل خونه رفت،دنبالش رفتم که دیدم مامان هنوز جلوی در نشسته،آروم کمکش کردم بلند شد و بردمش داخل