ویرگول
ورودثبت نام
Purple mind :)
Purple mind :)‎خسته از فضای پر زرق و برق توییتر واینستاگرام و شاکی از فضای محدود آنها در نوشتن تراوشات ذهنی،به اینجا پناه آورده ام:)
Purple mind :)
Purple mind :)
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

کاپشنِ طوسیِ پفی

چندم بهمن بود را ولش کنید.بعد از امتحانات بود؛ جلسه ی جمع بندی وگزارش سالیانه دبیر های کانون ها بود با معاون فرهنگی دانشگاه.

از همین جلسه های باکلاس که که در اتاق کنفرانس برگزار میشود و هرکس یک میکروفن دارد و صندلی چرخ دار.

از این جلسه ها که هرکس اب معدنی دارد و در طول جلسه یک آقای مهربان چایی می آورد در جواب تشکرت میگویند خواهش میکنم دخترم.

با طناز قرار بود بعد از جلسه برویم پل طبیعت،صبح امتحان داده بودیم و میخواستیم جشن پایان ترم بگیریم.بین کلانا و هایدا گیرکرده بودیم و با قلدری من رفتیم کلانا.

رفتیم پل طبیعت و به طور خیلی نا مطلوب(و شاید غیر بهداشتی از نظر شما) از یک هنذفری برای گوش دادن اهنگ های محبوبمان استفاده کردیم و به همه فخر فروختیم که فارغ از هردو جهانیم.

همان روز،دقیقا اخرین روزی بود که رفتم سینما.واز آن روز 100 سال دارد میگذرد ولپ تاپ، تنها سینمای من شده است.

بستنی خوردیم...خندیدم ...از گربه ترسیدیم....

رفتیم باغ کتاب وجهان با من برقص دیدیم.

جهان با من برقص
جهان با من برقص


اگر در حین فیلم ،در قهقهه های مردم که صدا به صدا نمیرسید کسی در ته سالن آرام زمزمه میکرد که یک ماه دیگر حسرت این لحظات را میخوری و خانه نشین شده ایی،در حالی که سعی میکردم بغض نکنم به او میگفتم چرت و پرت نگوید و بگذراد فیلمم را ببینم.

همان شب، استاد درس کوانتوم 1 نمرات خام را در گلستان که با جهنم فرقی ندارد،قرار داد. 7 :| ...

7 اگر شما را یاد فرهاد مجیدی می اندازد من را یاد کوانتوم 1.

من را یاد شیرکاکائو با ترد خوردن از روی غم می اندازد.

اصلا نمیفهمم نمره خام یعنی چه؟مگر غذاست؟زن حسابی خب دقیقا بگو 7 نمره از چند؟پایان ترم لعنتی را که جواب هایش را با خودت چک کردم وگفتی درست اند و داده ایی 7 .7یعنی چه؟

آنیتا قول داده بود 5شنبه بیاید و باهم برویم توچال و نیامد و من را غصه دارتر کرده بود.

آخرین باری که کاپشن پفی طوسی ام را پوشیدم همان روز بود .

ازآن روز که لباس های گرم را جمع کردم و لباس ها تابستانی را در کمد آویزان کردم 7 ماه میگذرد.

لباس های تابستانی که به تعداد دفعات انگشتان دست پوشیده شدند وچند دست لباس کاملا دست نخورده باقی ماندند.

حالا هوای سرد میگوید دوباره باید لباس های نخی و رنگارنگ را جمع کنم وپالتو کاپشن وسویشرتی را آویزان کنم که سرنوشت مشابهی به لباس های تابستانی خواهند داشت.

کاپشن طوسی پفی دهن کجی میکند وبه من قول صد در صد میدهد که دیگر قرار نیست اورا بپوشم.

بوت های نازینیم هنوز حسرت کنسرت 5 اسفند زندوکیلی را دارند که قولش را بهشان داده بودم.و هنوز نمیدانم چه جوابی به آنها بدهم که فقط یکبار آنها را در تولد آنیتا پوشیده م آنقدر که باید خیابان ها را ندیده اند و گردش نکردند وخاکی نشدند. چه ظلمی به آنها کرده ام.ماه هاست که توی جاکفشی دارند خاک میخورند ومعلوم نیست چقدر در دلشان به من ناسزا میگویند.

غم ِتولدِ نزديكم، بي شباهت به غم دوري از همان روز جشن پايان ترم5 كه آخرين بارِ خيلي چيزها بود؛نيست....و غم اين پاييز لعنتي و روز هاي تماما ابري اش دارد مرا ميكشد...


پاییز
۱۶
۱۱
Purple mind :)
Purple mind :)
‎خسته از فضای پر زرق و برق توییتر واینستاگرام و شاکی از فضای محدود آنها در نوشتن تراوشات ذهنی،به اینجا پناه آورده ام:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید