ویرگول
ورودثبت نام
Purple mind :)
Purple mind :)‎خسته از فضای پر زرق و برق توییتر واینستاگرام و شاکی از فضای محدود آنها در نوشتن تراوشات ذهنی،به اینجا پناه آورده ام:)
Purple mind :)
Purple mind :)
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

زنجیر مثل حال ما آدما بهم وصله...

اینو یکی از دوستای توییتری برام نوشت. ینی خودم یه تیکه ازآهنگ بابک جهانبخش وبهش دادم وگفتم نستعلیق بنویسه...اون موق نزدیک عید بود...
اینو یکی از دوستای توییتری برام نوشت. ینی خودم یه تیکه ازآهنگ بابک جهانبخش وبهش دادم وگفتم نستعلیق بنویسه...اون موق نزدیک عید بود...



من آدم وابسته ایی بودم. البته شاید هنوزم هستم. کلن معتقدم ما آدما به هرچی که اصرار داریم نیستیم، اتفاقا خیلی هم هستیم. و بر عکس به چیزی که اصرار داریم هستیم نیستیم.

نزدیک به یک ماهه که سرو کله ی کرونا تو فامیلا ما پیدا شده. هم پدری هم مادری. انگار فقط خانواده ما مونده که کرونا یه تیک جلوش بزنه و بنویسه done.

بله بیش از یک هفته است که داریم اکثر مواقع با ماسک تردد می کنیم. مامانم تا الان 3 بار دکتر رفته و ما هممون یه کوفتگی و بی حالی حس می کنیم.

مامانم تست نداده خودشم معتقده کرونا نیست و یه وقتایی هم میگه کروناست. تا اینکه پریروز بابامم یه علائمی داشت.بدن درد زیاد. که نمیدونم بگم خوشبختانه یا چی... چون بدن درد بابام بخاطر دیسک کمر بود نه کرونا.

از دیشبم ابجیم یه علائمی داره امروز صبح رفت دکتر. واقعیت اینه همه میدونن این بیماری این دفعه شون با بقیه دفعات فرق داره، ولی خب انکار کرونا هم در برخی موارد مشاهده شده.

جونم براتون بگه که بخاطر سختی های وارد به فرزند اول خانواده، من خودم قراره بچه دوممو اول به دنیا بیارم تا سختی ها و فشار های منو تجربه نکنه.

بلههههه میدونم.... چه بچه اول باشی، چه آخر چه وسط ، چه یکی مونده به اخر سخته. کلن فرزند بودن سخته. اصن تو هر جایگاهی داشته باشی بنابر مسئوایت هایی که داری سخته.

بچه اول هم از این قائده مستثنی نیست. پدر ومادر و بچه اول همه چیواولین بار تجربه میکنن، و مشکل زمانی به وجو میاد که تو 22 سالته و با چیزای جدید مواجه میشی ولی پدرت معتقده تو باید مثل خانومای تجربه دار بر خورد کنی.

آره.... وشاید حتی مامانت هم انتظار داره اولین بار که داری سوپ میپزی عالی از آب در بیاد. هیچ وقت به من نگفت اون سوپ بد شکل خوش طعمی که من پختم، بده ولی وقتی نصف سوپی که پخته بودم رو تو سطل آشغال دیدم، غمگین شدم.

البته میزارمش پای اینکه 2-3 روز از پختش گذشته بود و آدم مریض باید غذای تازه بخوره....اگه من یه سرآشپز حرفه ایی هم بودم بعد از 2 روز سوپم باید دور ریخته میشد.

آرههه من واقعا عاشق اینم که وقت سر خاروندن نداشته باشم و یه عالمه کار روسرم ریخته باشه... همه اینا وقتی خوبه که حال دلم خوب باشه. وقتی خونه مثه شهر ارواحه و بوی خواب و مواد ضدعفونی و جوشنده همه جای خونه رو برداشته، من با بغض وحال بد میرم سراغ کوهی از کارای موندم.

آره .... حال ما آدما بهم وصله... مثه زنجیر... انقدر محکم بهم وصله که زنجیر باید بیاد جلو وابستگی حال ما آدما لنگ بندازه. طوری که دیگه نگیم فلان چیز مثل زنجیر بهم وصله... بگیم فلان چیز مثه حال آدما بهم وصله...

من خیلی مهربون شدم این روزا...حس میکنم قراره بمیرم...و داره تعداد آدمایی که قراره روی من حساب کنن خیلی زیاد میشه...راضیم.یعنی خوشحالم بابت این اتفاق. دارم از صبح به این فکر میکنم، من که تکلیفم با آدمای زندگیم روشنه وترتیب الویتام معلومه و قرار نیست کسی رو حذف کنم.... ولی کاری که باید بکنم اینه که کسی رو وارد زندگیم نکنم چون اضافه شدن آدم جدید ینی مسئولیت...یعنی اضافه شدن یه حلقه زنجیر به من. یعنی کسی که هزار ها کیلومتر با من فاصله داره حالش روی من تاثیر مستقیم داره.

میدونیید هر وقت دارم به خودم میگم: هی فاطمه... قرار نیست دیگه آدمی به زندگیت اضافه کنیا... توجهت رو همین آدما باشه و لاب لاب لاببب....آسمنون شکاف میخوره و یه ادم میوفته وسط زندگیم.

و میدونید من چیکار میکنم؟

با آغوش باز میرم به سمت اون آدمه که افتاده وسط زندگیم و ازش میپرسم: هی الان که یهو افتادی وسط زندگیم دست وپات درد نگرفته؟ بیا باهم دوست شیم.... اینجوریه که من توی یه لوپ توقف یا ادامه رابطه با آدما افتادم.

اصن نمیدونم چمه... خب دختر تو یه آدم برون گرایی و تمایلت به ارتباط با آدما بالاست... مقاومت نکن.. بپذیر این اویژگیت رو...

ولی از اون ور می گم منی که هم وابسته م هم نیستم و حال ادما انقدر روم تاثیر داره چرا باید واسه خودم مسئولیت قشنگ ایجاد کنم؟

آره زندگی ساده ی ما یه وقتایی پیچیده ست... منی که حال مامانم خوب نیست (حالش وخیم نیستا ولی خب همین بی حالی و مریضی) و طاقت سختیاش رو ندارم برای بار هزارم تصمیم میگیرم آدم به زندگیم اضافه نکنم...میدونم... میدونم آدمی که وارد زندگیمون میشه هم خوشی داره هم غم. ولی من انقد حالم با اون غما بد میشه که ترجیح میدم همه غما برای من باشه و آدمای دورم خوب باشن.

آره باید اتاقمو از آبجیم جدا کنم وبرم پیش اون آبجیم....آره هزار بار گفتم بازم میگم... کرونا یکی از سیاه ترین نقاط زندگیم بوده...حالا شاید فکر کنید خیلی دارم غربتی بازی در میارم و اخه اتفاق بدی نیوفتاده خداروشکر که... ولی خب وقتی داره منو عوض میکنه وتبدیل میکنه به آدمی که دوست ندارم بده... وقتی منو از عزیز تری آدمای زنگیم دور کرده که حسرت بغل گرفتنشون به دلم مونده...بده... افتضاحه...

آره من الان دلم میخواد برم مامانمو بغل کنم و خودمو براش لوس کنم....آره من واقعا یه وقتایی 7 سالمه...


۱۵
۱۸
Purple mind :)
Purple mind :)
‎خسته از فضای پر زرق و برق توییتر واینستاگرام و شاکی از فضای محدود آنها در نوشتن تراوشات ذهنی،به اینجا پناه آورده ام:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید