ویرگول
ورودثبت نام
پوپک
پوپکروزمره‌های یک دختر
پوپک
پوپک
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

دنیا یه زندگی دیگه بهم بدهکاره (چیزمیزهای توی کله‌‌ام۲)

امروز اولین روز پریودم بود. تصمیم گرفتم «اکنون» رو ببینم که حواسم از درد پرت بشه. (بعضی موقع‌ها جواب میده؛ اما فقط بعضی موقع‌ها:|) بعله. خلاصه اینکه با هر حرف سروش صحت گریه کردم. حتی اون موقعی که میخواستم بخندم هم اشتباهی گریه کردم.

الان هم اومدم اینجا که با وجود درد جا‌ن‌فرساااایی که حالا خفیف‌تر شده ولی تمام امروزمو هدر داد و وادارم کرد توی این گرما، نصف روز زیر پتو بخوابم، براتون از بقیه‌ی چیزمیز های توی کله‌ام بگم. پس سلام.

اولین مورد این هستش که ازتون بپرسم آیا شما هم همینطوری‌اید؟ اینطوری که دوست دارید همه راه‌های دنیا رو امتحان کنید؟ وای ببین من واااقعا واااقعا عاشق همشم. یعنی چی که میگن باید یه راه رو انتخاب کنی؟! :| خب، بذارید از علاقه‌های نازنینم براتون بگم. به ترتیبی که یادم میاد میگم نه به ترتیبی که دوست دارم. چون اصلا دوست داشتنشون ترتیب نداره. همشو باااا هم دوست دارم. باااا هم.

اولیش انیمیشنه. من تماااام زندگیم دلم میخواست یه انیماتور باشم. میخوام انیمیشن بسازم. هر چی که دوست داشته باشم. معتقدم که قطعا و حتما میتونستم یه انیمیشن در حد درون و بیرون بسازم. حتی بهتررر. واقعا واقعا میگم. به خدا استعدادشو دارم. (🥲😂😭) از اینکه در این لحظه حتی یه کلمه‌ هم ازش حالیم نیست، دارم از درون ترک میخورم. من چرا بلدش نیستم؟ هااان؟😭

دوم اینکه میخوام موزیسین باشم. من پیااانووو میخوااام. وای حتی نمیتونم باور کنم که من هیچ وقت تو عمرم ساز نزدم. و واقعا یعنی چی که نزدم؟ این چه جور زندگی کردنیه؟ دیگه هیچی تو این زندگی به درد نمیخورههههه. من میخوام پیانو و چنگ و ویولن و تار و کالیمبا بلد باشمممم😭

سوم اینکه میخوام فیلم‌ساز شخصی باشم. میخوام از همه‌ی چیزایی که دلم میخواد فیلم بگیرم. از یه سفر، از خاطرات کارشناسی، از انجام یه پروژه طراحی شهری، از خیاطی کردن، از بیرون رفتن، از مورچه‌ها که دارن راه میرن، از آدما که دارن راه میرن، از ساختن چیزای چوبی، از بازی کردن بچه‌ها، از خندیدن، از گریه کردن، از زندگییی. و بعدش فیلم‌های خیلی خوشگل و خفن و حرفه‌ای بسازم. من اگه این کارو نتونم انجام بدم قطعا میپوسم و میمیرم. وای خداااا من دوربیییین میخوام😭

چهارمیش اینکه من دوست دارم یه نویسنده باشممم. من حتما باید کتاب بنویسم. باید داستان بنویسم. اگه ننویسم... نمیدونم ... پودر میشم، خاکستر میشم. خب من از بچگی دلم میخواسته نویسنده باشم. وای اگه کتابم چاپ نشه چی؟😭

پنجمیش اینکه من باید حتما بیزینس صنایع دستی خودمو داشته باشم. باااید بشه. من میخوام با بزرگترین برند‌های دنیا همکاری کنم. (حالا همون بزرگترین برند محله جلفا اصفهان هم اوکیه. کلیشو گفتم.) باید بهترین و زیباترین لباس‌های دنیا، با گردنبند‌هایی که من طراحی کردم نمایش داده بشه. باید شرکتمو توسعه بدم و هزاران صنعت هنری ایران رو به سراسر جهان بشناسونم. آرهههههه. ولی خدایی یه بیزینس صنایع دستی چیز زیادیه واقعا؟؟ چارتا گردنبند چوبیه دیگه. فقط یه ایران بشناسنم. همین. زیاده؟😭

چیزای دیگه‌ای هم هست. بعد تازه گاهی یه سری چیزا به اینا اضافه میشه. در حالی که همون قبلی‌ها هنوز تو صف‌اند. ولی فکر کنم الان همینا باشن. در نهایت هم میرسیم به آخری و ششمیش.

من قطعا باید طراح شهری هم باشم. یعنی اونا همه سر جاش، این هم سر جاش. من بایدِ باااید بتونم محله‌های ایران رو طراحی کنم. خب اصن دارم درس میخونم که همین کارو کنم دیگه. خیلی منطقیه. ولی خب مشکلش اینجاست اونای دیگه رو هم دوست دارم. همشو:ـ) میدونم باور نمیکنید ولی من توی همه‌اش آینده‌ام رو میبینم. البته یه سری‌هاش رو اگه در حد کوچیک‌ هم انجام بدم میتونم از بابتش راضی باشم. مثلا احتمال میدم آینده‌ی خوبی توی موسیقی نداشته باشم. فقط در حد اینکه بلد باشم. ولی حتی در این صورت هم، بازم یکم زیادن.

در کل من زندگی میکنم برای همینا. به من نگید نشدنیه. حالا بعضی‌ها رو با یکم چونه میتونم سطحشو بیارم پایین‌تر. ولی دنیا باید بدونه یه زندگی دیگه بابت هر کدوم اینها بهم بدهکاره.

خب اجازه بدید به خودم مسلط بشم. اهم اهم.

میریم سراغ چیزمیز بعدی.

دارم سعی میکنم سبک زندگیم رو اصلاح کنم. خیلی حس خوبی دارم از بابتش. اینکه آدم به خودش اهمیت بده، به غذا خوردنش، به ورزش کردن، به خوابیدن و به همه‌ی وجه‌های سلامتیش. تا الان که خیلی همه چیز عالی بوده. قابل ذکر هستش که از همین امروز شروع کردم. ولی خب تا همیجا هم خوب بوده‌. از امروز تا امروز. فقط اینکه الان یه چندتا شیرینی توی کمد هست که وجودشون یکم داره اذیتم میکنه. هر چییی به مامانم میگم من نمیخوااام بخورم. آخرش میگه باشه میذارمش اینجا توی کمد.😭

ولی دور از شوخی واقعا میخوام به انجام دادنش پایبند باشم. دارم جسم و روح و همه رو از دست میدم. هیچی ازم نمونده.

چیز دیگه اینکه ۱۴ روز دیگه تا امتحانام مونده. و... صحبتی ندارم درموردش. فقط خواستم گفته باشم. اگه ممکنه فیلم خوب بهم معرفی کنید:))) قشنگ باشه ‌هااا.

و دیگه اینکه بقیه همه پست گذاشتن که «ویرگول برای من یعنی». و اینقدر همه قشنگ نوشتن که خب من دیگه چی بنویسم؟ ویرگول برای من همون که بقیه گفتن.

آره دیگه همین. فعلا خدافظ:)

روزمرهروزمرگیزندگی
۱۵
۲۲
پوپک
پوپک
روزمره‌های یک دختر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید