
در این قسمت از سری آموزش رایگان معماری مایکروسرویس ها، قصد داریم در رابطه با واژگان و تعاریفی صحبت کنیم که برای درک هرچه بهتر تکنولوژی داکر می بایست آنها را بدانید. در این قسمت مهم ترین واژگان به همراه تعریف آن ها به شما ارائه خواهند شد.
واژه Container Image: یک Container Image در واقع یک package به همراه تمامی dependency ها و اطلاعات مورد نیاز برای ایجاد کردن یک Container می باشد. یک Image شامل تمامی dependency ها از قبیل Framework ها و همچنین پیکربندی های مربوط به Deployment و Execution می باشد که می تواند توسط یک Container runtime مورد استفاده قرار بگیرد. به طور معمول یک Image از چندین Base image دیگر ارث بری کرده و به صورت لایه ای سوار بر یکدیگر قرار می گیرند تا بتوانند نهایتاً File system مربوط به آن Container را تشکیل بدهند. پس از ایجاد شدن یک Container Image امکان ایجاد تغییر در آن وجود ندارد و اصطلاحاً Immutable می باشد.
واژه Dockerfile: یک Dockerfile در واقع یک فایل متنی است که شامل تمامی دستورالعملهای مورد نیاز برای ساختن یک Image در Docker می باشد. یک Dockerfile شبیه یک Batch script می باشد. اولین خط، نمایانگر Base image مربوطه میباشد که باید کار را با آن آغاز کرده و سپس دستورالعمل های مربوط به نصب کردن برنامه های مورد نیاز، کپی کردن فایل ها و دیگر موارد لحاظ میشود. این موضوع تا زمانی اتفاق میافتد که Environment مربوط به برنامه تشکیل بشود.
دستور Build: دستور Build به منظور ایجاد کردن یک Container image بر اساس اطلاعات فراهم شده در Dockerfile می باشد. این اطلاعات علاوه بر Dockerfile، درون فایل های دیگر که در فولدرهای مربوط به Image قرار گرفتهاند نیز لحاظ شده است. میتوان به سادگی Image ها را با استفاده از دستور Docker build ایجاد نمود.
واژه Container: یک Container و یا ظرف در واقع یک نمونه از یک Docker image میباشد. یک Container نمایانگر اجرا شدن یک اپلیکیشن، فرایند و یا سرویس تک است. یک Container شامل محتوای یک Docker image و یک Execution environment و مجموعه دستورات استاندارد اجرا شدن برنامه می باشد. زمانی که قصد scale کردن یک سرویس را دارید چندین Instance و یا نمونه از یک Container را از یک Image تک ایجاد میکنید. علاوه بر این موضوع یک Batch job می تواند چندین Container را از یک Image تک ایجاد کرده و پارامترهای مختلفی به هر کدام از آن Instance ها تحویل بدهد.
واژه Volumes: با استفاده از Volumes شما می توانید یک system file قابل نوشتن را در اختیار Container قرار بدهید. از آنجایی که Image ها به صورت read-only و یا فقط خواندنی کار میکنند، اما بسیاری از نرمافزارها نیاز دارند که بر روی file system دادههایی قرار بدهند، استفاده کردن از Volumes یک لایه قابل نوشتن، سوار بر Container Image در اختیار ما قرار میدهد. این موضوع باعث میشود تا برنامهها بتواند دسترسی برای نوشتن به file system را دریافت کنند. با استفاده از Volumes نرمافزار نمیداند که در حال دسترسی پیدا کردن به یک فایل سیستم لایه بندی شده است. به عبارت دیگر فایل سیستم مشاهده شده توسط Volumes به صورت یک فایل سیستم بسیار معمولی دیده میشود. Volume ها در سیستم Host زندگی کرده و توسط داکر مدیریت می شود.
واژه تگ: یک تگ، یک نشانه و یا برچسب است که شما می توانید به Image ها اعمال کنید تا Image ها و یا ورژن های مختلف از یک Image تک، مشخص و نشانه گذاری شوند.
واژه Multi-stage Build: این مفهوم یکی از ویژگیهای داکر ۱۷۰۵ و ورژن های بعدی می باشد و کمک میکند که سایز Image های نهایی کاهش پیدا کند. به بیان ساده با استفاده از Multi-stage Build شما می توانید یک Base image بسیار بزرگ که شامل SDK می باشد را برای کامپایل کردن و publish کردن اپلیکیشن استفاده کرده و سپس با استفاده از فولدر publish شدن برنامه و یک Base image کوچک فقط زمان runtime و یا اصطلاحاً runtime-only یک فایل image کوچکتر نهایی ایجاد کنید.
واژه Repository و یا Repo: یک Repository در واقع یک مجموعه از Docker image های مرتبط با یکدیگر می باشد که توسط یک تگ برچسب زده شده اند تا بتوانند ورژن مربوط به image را مشخص کنند. برخی از Repository ها شامل چندین نسخه مختلف از یک Image تک می باشند. برخی از این Image ها شامل SDK ها هستند که طبیعتاً حجم بالاتری را خواهند داشت. برخی از Image ها نیز فقط شامل runtime هستند که طبیعتاً حجم کمتری را به خود اختصاص خواهند داد. علاوه بر این موضوع میتوان با استفاده از تگ ها، ورژن های مختلف Image ها را مشخص نمود. یک Repository تک می تواند از نقطهنظر platform ها نیز Image های مختلفی را در خود جای بدهد. برای مثال برخی از Image ها مربوط به لینوکس و برخی دیگر مربوط به ویندوز باشند.
واژه Registry: مفهوم رجیستری در واقع به یک سرویس دلالت دارد که دسترسی به Repository های مختلف را فراهم میکند. رجیستری پیشفرض برای بیشتر Image های public، همان Docker Hub می باشد که توسط کمپانی داکر مدیریت می شود. یک رجیستری می تواند شامل Repository های مختلف از تیمهای توسعه نرمافزار مختلف باشد. کمپانی ها نیز اغلب رجیستری های خصوصی خود را برای ذخیره کردن و مدیریت نمودن Image هایی که ایجاد کردهاند در اختیار دارند. برای مثال Azure Container Registry یک مثال از این قضیه می باشد.
واژه Multi-arch image: با استفاده از Multi-arch image که مخفف Multi- architecture image می باشد، شما می توانید روند انتخاب کردن یک Image مناسب را ساده تر کرده و بر اساس پلتفرم ای که داکر بر روی آن در حال اجرا شدن است، یک Image مناسب را انتخاب کنید. برای مثال زمانی که DockerFile، یک Base image به صورت FROM mcr.microsoft.com/dotnet/core/sdk:3.1 را از رجیستری درخواست می کند، در واقع چیزی که توسط DockerFile دریافت می شود 3.1-sdk-nanoserver-1909, 3.1-sdk-nanoserver-1809 و یا 3.1-sdk-buster-slim است. این موضوع بسته به سیستمعامل و یا ورژنی که Docker در حال اجرا شدن در آن می باشد تغییر می کند.
واژه Docker Hub: باید بدانید که Docker Hub یک رجیستری عمومی و یا Public برای بارگذاری کردن Image ها و کار کردن با آن ها می باشد. Docker Hub یک پلتفرم برای میزبانی Docker image ها را در اختیار قرار میدهد و تعدادی رجیستری خصوصی و عمومی در خود دارند. استفاده کردن از build triggers ها و web hooks ها و همچنین یکپارچه کردن خود با GitHub و Bitbucket از دیگر ویژگی های Docker Hub می باشد.
واژه Azure Container Registry: موضوع دیگر استفاده کردن از Azure Container Directory به عنوان یک منبع عمومی برای کار کردن با Docker image ها و Component های مختلف آنها در Azure می باشد. با استفاده از Azure Container Directory در واقع شما یک رجیستری را دریافت خواهید کرد که به deployment های موجود در Azure نزدیکتر بوده و به شما کنترل بر روی دسترسی پیدا کردن میدهد. با استفاده از Azure Container Directory شما به سادگی می توانید از Azure Active Directory برای مدیریت کردن گروه ها و Permission ها استفاده کنید.
واژه Compose: در واقع Compose یک ابزار Command-line و فرمت فایل YAML می باشد که حاوی متادیتا هایی برای تعریف کردن و اجرا کردن اپلیکیشن های چند Container ی و یا Multi container می باشد. شما یک اپلیکیشن تک را بر اساس چندین Image مختلف تعریف کرده و با استفاده از یک و یا چندین فایل با پسوند yml می توانید مقادیر مربوطه را بر اساس Environment مورد نظرتان رونویسی کنید. پس از ایجاد کردن این Definition ها و یا تعاریف می توانید کل یک multi-container application را با استفاده از یک دستور تک که همان docker-compose up میباشد deploy کنید. این موضوع باعث میشود که یک Container به ازای هر Image بر روی Docker Host ایجاد بشود.
واژه Cluster: مفهوم یک Cluster در واقع مجموعه ای از Docker host ها می باشد که در قالب یک Docker host مجازی تک ارائه میشود. بنابراین برنامه می تواند به سادگی بر اساس چندین Instance از یک سرویس، خود را Scale کرده و بر روی چندین Host مختلف و درون یک Cluster تک قرار بگیرد. Cluster ها در داکر می توانند با استفاده از Kubernetes و Azure Service fabric و Docker Swarm و Mesosphere DC/OS ساخته بشوند.
واژه Orchestrator: به بیان ساده Orchestrator ها در واقع ابزارهایی هستند که مدیریت Cluster ها و Docker host ها را برای ما ساده میکنند. با استفاده از Orchestrator ها شما می توانید مدیریت کردن Image ها و Container ها و Host ها را با استفاده از CLI و یا یک واسط کاربری گرافیکی انجام بدهید. شما می توانید موضوعاتی از قبیل Networking و Configuration و Load balancing و Service discovery و High availability و Docker host configuration و بسیاری موضوع دیگر را با استفاده از Orchestrator ها مدیریت کنید. یک Orchestrator مسئول اجرا کردن و توزیع کردن و Scale کردن و تنظیم کردن Workload بر روی چندین node مختلف می باشد. به طور معمول Orchestrator ها در واقع همان محصولاتی هستند که زیرساختهای ایجاد کردن Cluster ها را فراهم میکنند. برای مثال Kubernetes و Azure Service Fabric برخی از Orchestrator در فضای داکر به حساب میآیند.
منبع: وبسایت پرووید