
اپلیکیشنهای Blazor Server دارای یک نقطه ورود و یا Entry Point هستند که در فایل Program.cs تعریف می شوند، این موضوع دقیقاً شبیه ایجاد کردن Console Application ها به حساب می آیند. زمانی که اپلیکیشن اجرا میشود یک Object از نوع Web Host ایجاد و سپس اجرا میشود. این Object دارای پیکربندی های پیش فرض مربوط به Web Application ها می باشد.
در واقع این Web Host باعث می شود که چرخه حیات Blazor Server و اپلیکیشن ایجاد شده مدیریت شود و همچنین سرویسهای مربوط به Host و یا همان میزبان اجرا بگردند. برخی از این سرویس ها شامل Configuration و Logging و Dependency Injection و البته HTTP Server است.
کدی که در فایل Program.cs قرار می گیرد اغلب دچار تغییر نمی شود و به همین جهت اصطلاحاً به آن Boilerplate Code می گویند. کدی که در قسمت زیر مشاهده می کنید مثالی از محتوای فایل Program.cs است:
public class Program {
public static void Main(string[] args) {
CreateHostBuilder(args).Build().Run();
}
public static IHostBuilder CreateHostBuilder(string[] args) =>Host.CreateDefaultBuilder(args).ConfigureWebHostDefaults(webBuilder =>{
webBuilder.UseStartup < Startup > ();
});
}
کدهای نوشته شده در Program.cs مربوط به اپلیکیشن های Blazor Webassembly، هرچند که یک Entry Point را ایجاد میکند اما کمی تفاوت دارند. این کد ها علرغم اینکه یک Host را ایجاد میکنند که بتواند سرویسهای مختلف را برای برنامه ایجاد کند، یک HTTP Serve ایجاد نخواهد کرد. دلیل این موضوع نیز این است که برنامه Blazor WebAssembly قرار است به صورت مستقیم در مرورگر کاربر اجرا شود و نیازی به تعریف کردن یک HTTP Server ندارد. علاوه بر این موضوع در اپلیکیشنهای Blazor فایل Startup به جای فایل Global.asax نیز به منظور قرار دادن Logic مربوط به Startup برنامه مورد استفاده قرار میگیرند. در واقع کلاس Startup برای پیکربندی کردن اپلیکیشن و قرار دادن سرویس های مربوط به اپلیکیشن در آن مورد استفاده قرار می گیرد. اپلیکیشنهای Blazor Server در کلاس Startup خود Entry Point های مربوط به اتصال SignalR بین اپلیکیشن Blazor و سرور را تعریف میکنند
در اپلیکیشنهای Blazor WebAssembly فایل Startup حاوی تعریف Root Component ی است که اپلیکیشن باید در آنجا Render به شود.
منبع:وبسایت پرووید