در زبان های برنامه نویسی تابع گرا اغلب دو نوع تابع به صورت Predefined Function و یا توابع از پیش تعریف شده و User-defined Function و یا توابع تعریف شده توسط کاربر وجود دارند. در این قسمت در رابطه با هر دوی این نوع از توابع به طور مفصل صحبت خواهیم کرد.
این نوع از توابع به صورت درونی در زبان برنامه نویسی مورد نظر شما تعبیه گردیده اند تا بتوانند عملیات معمولی را اجرا کنند. به عبارت دیگر این نوع توابع در کتابخانه توابع استاندارد و یا Standard Function Library مربوط به زبان برنامه نویسی مورد نظر شما قرار گرفته اند. برای مثال در زبان برنامه نویسی C++ یک تابع به نام Strcat و یا در زبان Haskell یک تابع به نام Concat وجود دارد که به منظور الحاق و یا چسباندن دو رشته به یکدیگر مورد استفاده قرار میگیرند.
در زبان برنامه نویسی C++ تابع Strlen و در زبان Python تابع Len به منظور محاسبه کردن تعداد کاراکترهای درون یک رشته مورد استفاده قرار میگیرند. کدی که در قسمت زیر مشاهده می کنید نحوه محاسبه کردن تعداد کاراکترها و یا طول که همان Length نیز گفته می شود را نشان می دهد.
#include
#include
#include
using namespace std;
int main() {
char str[20] = “Hello World”;
int len;
len = strlen(str);
cout<<“String length is: “<<len;
return 0;
}
این کد به زبان برنامه نویسی C++ نوشته شده است. خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
مثالی که در قسمت زیر می بینید نحوه چاپ کردن Length و یا طول یک رشته با استفاده از زبان Python را نشان میدهد.
زبان Python یک زبان تابع گرا و یا Functional می باشد. ضمناً توصیه میکنیم که در رابطه با درک هرچه بهتر مفاهیم تابع گرایی از بسته ی آموزش ویدئویی برنامه نویسی تابعی در سی شارپ استفاده کنید. کدی که در قسمت بالا مشاهده می کنید خروجی زیر را تولید میکند.
نوع دیگری از توابع، توابعی هستند که توسط کاربر تعریف می شوند تا وظایف خاص مورد نظر کاربر را اجرا کنند. به طور کلی چهار الگو برای تعریف کردن یک تابع به این شکل وجود دارد.
در ابتدا در رابطه با توابعی که هیچ آرگومان ورودی را دریافت نمیکنند و هیچ خروجی خاصی را نیز تولید نمیکنند صحبت خواهیم کرد. مثالی که در قسمت زیر مشاهده می کنید یک Function را نشان میدهد که به عنوان ورودی هیچ آرگومانی را دریافت نکرده و هیچ خروجی را ندارد. این تابع به زبان برنامه نویسی C++ نوشته شده است.
#include
using namespace std;
void function1() {
cout <<“Hello World”;
}
int main() {
function1();
return 0;
}
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
مثالی که در قسمت زیر مشاهده می کنید نحوه تعریف کردن یک تابع مشابه، این بار در زبان برنامه نویسی Python را نشان میدهد.
def function1():
print (“Hello World”)
function1()
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
در ادامه در رابطه با تعریف کردن توابعی که هیچ پارامتر ورودی را دریافت نمیکنند؛ اما خروجی تولید میکنند صحبت خواهیم کرد. مثال زیر نحوه تعریف کردن یک تابع را نشان میدهد که هیچ آرگومانی را دریافت نکرده؛ اما یک Return Value و یا مقدار را به عنوان خروجی برمیگرداند. این کد به زبان برنامه نویسی C++ نوشته شده است.
#include
using namespace std;
string function1() {
return(“Hello World”);
}
int main() {
cout<<function1();
return 0;
}
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
ثال زیر نیز نحوه تعریف کردن یک تابع مشابه را این بار در زبان برنامه نویسی Python نشان میدهد.
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
Hello World
نوع دیگری از توابع، توابعی هستند که پارامتر ورودی دریافت میکنند؛ اما خروجی خاصی را تولید نمی نمایند. مثالی که در قسمت زیر مشاهده می کنید نحوه تعریف کردن یک تابع به این شکل را در زبان C++ نشان میدهد.
#include
using namespace std;
void function1(int x, int y) {
int c;
c = x+y;
cout<<“Sum is: “<<c;
}
int main() {
function1(4,5);
return 0;
}
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
Sum is: 9
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
و نهایتاً توابعی که هم پارامتر ورودی دریافت میکنند و هم یک خروجی را تولید میکنند را بررسی خواهیم کرد. مثالی که در قسمت زیر مشاهده می کنید تعریف کردن یک تابع به این شکل را در زبان برنامه نویسی C++ نشان میدهد.
#include
using namespace std;
int function1(int x, int y) {
int c;
c = x + y;
return c;
}
int main() {
int res;
res = function1(4,5);
cout<<“Sum is: “<<res;
return 0;
}
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
Sum is: 9
اگر بخواهیم همین تابع را در زبان برنامه نویسی Python تعریف کنیم شبیه به قسمت زیر عمل خواهیم کرد.
def function1(x,y):
c = x + y
return c
res = function1(4,5)
print(“Sum is “,res)
خروجی این کد شبیه به قسمت زیر خواهد بود.
(‘Sum is ‘, 9)
پس تا به اینجای کار متوجه شدیم که توابع در زبان های برنامه نویسی تابع گرا به دو دسته توابع از پیش ساخته شده و توابع تعریف شده توسط کاربر دسته بندی میشوند که توابع تعریف شده توسط کاربر خود میتوانند در چهار دسته بندی مختلف قرار بگیرند.