ویرگول
ورودثبت نام
Par
Parآسمان، تفرجگاه مردم کویر است ..
Par
Par
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

خواهم نوشت ...

روزی در کنج خلوت خود غرق خواهم شد ...

و کسی دیگر مرا نخواهد دید ، نخواهد یافت ..

مینشینم به نوشتن ..

تنها کاری که برمی آید از من

تنها کاری که اعتماد به نفس مرا بالا میبرد

تا آنجا که ضعف ها را حقیر میشمارم ...

روزی انتقام همه اضعافم را خواهم گرفت

با قلم

با هر کاغذ سفیدی که به دستم رسید

آنقدر مینویسم که اهمیت نداشته باشد چه چیزی ذهن مرا مثل خوره خورد

چه کسی به ذهن من نفوذ یافت و آرامشم را میان دو دست فشرد

تا آنجا که توان داشت ...

مهم نیست چقدر توانمند بود

مهم نیست

ترکیب دست های من و قلم

توانمند تر از هر چیز قابل تصوریست

مینویسم تا مگر روزی رسد که خوانده شود

مگر غیر از این است که هر نوشته ای روزی خوانده خواهد شد ؟

غلا چه میدانست آنچه برای طاهره مینویسد از صمیمی ترین احساس ها و خصوصی ترین حالاتی که به یک عاشق عارض میشود به هنگام دیدن معشوق ؛ روزی کتاب شود

و بلرزاند دل دخترکی را

که خیره به دو صفحه ایست که او فقط نوشته است : طاهره طاهره طاهره ....


من پناه آورده ام

پناه آوردم اینجا که فقط چهار پنج نفر ناشناس نوشته هایم را پسندیده اند ..

خسته ام از ملاحظه کاری در نوشتن

خسته ام از نگهبانی دادن به برداشت آدم هایی که میشناسندم

و نوشته هایم را تحسین میکنند بواسطه ی چیزهایی که از آن نفهمیده اند ...

اینجا مینویسم

با فراغ بال

شاید با اینگونه نوشتن روزی تخلیه شود این حجم کلمات سرکش مغزم ...

۱۰
۰
Par
Par
آسمان، تفرجگاه مردم کویر است ..
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید