چیزی که میخونید ترجمهی اینه: Why I Hate Frameworks
بنجی اسمیت این طنز فوقالعاده رو سال ۲۰۰۵ در گروه مباحثهی سایت Joel on Software نوشته. این سایت دیگه در دسترس نیست، اما میراث بنجی باید زنده بمونه. بنابرین بدون اتلاف وقت بریم سراغ اصل مطلب:
--------
من در حال حاضر دارم برای ساخت یه وب اپ جاوا (بله، به دلایلی که فعلا نمیخوام توضیح بدم باید جاوا باشه) برنامهریزی میکنم. برای شروع دارم چند تا چهارچوب J2EE برای ساخت وب سرویس کانتینر مدیریت محتوای MVC مبتنی بر نقش که پرتلتدار و سازگار با JSR باشن رو ارزیابی میکنم.
و پس از دهها ساعت خوندن مستندات و قابلیتهای فریمورکها، آمادهم تا موهامو بکنم.
فرض کنید من تصمیم گرفتم یه قفسهی چوبی بسازم.
قبلا با چوب کاردستیهای کوچیک ساختهم، پس تا حد خوبی میدونم به چه چیزایی نیاز دارم: یه متر، یه اره، یه تراز و یه چکش.
اگه به جای قفسه، قرار بود یه خونهی چوبی بسازم، (علاوه بر چیزای دیگه) بازم به یه متر، یه اره، یه تراز و یه چکش نیاز داشتم.
پس برای خرید ابزارهای موردنیازم به ابزارفروشی رفتم، و از فروشنده پرسیدم که چکشها کجای مغازهن.
- «چکش؟ این روزا که کسی چکش نمیخره. از مد افتادهن.»
با تعجب ازش پرسیدم چرا؟
- «میدونی، مشکل چکشا اینه که خیلی انواع مختلفی دارن. مثل پتک، چکش میخکشدار، و چکش آهنگری. ممکنه یه نوع چکش بخری و بعدا بفهمی که به یه نوع چکش دیگه نیاز داشتی. بعدش مجبور میشی یه چکش دیگه هم بخری. ولی مردم یه چکشی میخوان که بتونن برای هر چکشکارییی که ممکنه تو زندگی باهاش روبهرو بشن استفادهش کنن.»
+ «هممممممم. به نظر منطقی میاد. پس یکی از اون چکشای همهکاره بهم بده.»
- «ما اینجا از اونا نمیفروشیم. به درد نمیخورن.»
+ «جدی؟ مگه همین چند لحظه پیش نگفتی که اونا چکشای آیندهن؟»
- «آره، ولی یه مشکلی هست. اگه یه چکشی بسازی که بتونه کار همهی انواع مختلف چکشو بکنه، هیچ کدوم از اون کارا رو نمیتونه عالی انجام بده. در آوردن یه میخ با پتک کار آسونی نیست. و اگه بخوای زید سابقت رو بکشی، هیچی بهتر از یه چکش آهنگری نیست.»
+ «درسته. هیچ کسی چکش همهکاره نمیخره، و شما هیچ کدوم از چکشهای تککارهی قدیمی رو نمیفروشین. پس چه چکشی دارید که کار منو راه بندازه؟»
- «راستش ما کلا چکش نمیفروشیم.»
+ «خب؟»
- «طبق تحقیقاتی که انجام داده بودیم، چیزی که مردم نیاز دارن چکش همهکاره نیست. یه کارخونهی چکش بیشتر به دردشون میخوره، چون میتونن هر وقت خواستن هر چکشی بخوان رو تولید کنن. پس شروع کردیم به فروختن کارخونههای چکشسازییی که بتونن هر چکشی که ممکنه مشتریا لازم داشته باشنو بسازن. فقط باید برای کارخونهت کارگر استخدام کنی، دستگاههای توی کارخونه رو روشن کنی، مواد خام موردنیازت رو بخری، پول آب و برقشو بدی و تمام. بعدش میتونی هر مدل چکشی که بخوای رو سریع بسازی.»
+ «ولی من اصلا دلم نمیخواد یه کارخونهی چکشسازی بخرم.»
- «خوبه، چون دیگه نمیفروشیمشون.»
+ «ولی همین الان گفتی…»
- «ما فهمیدیم که بیشتر مردم به یه کارخونهی چکشسازی نیاز ندارن. مثلا بعضیا هیچ وقت به یه چکش آهنگری نیاز نخواهند داشت. (شاید تا حالا زید سابق نداشتن. شایدم با یخشکن کشتنشون.) پس برای بیشتر آدما خریدن یه کارخونهی چکشسازی کار معقولی نیست.»
+ «آره، خیلی منطقیه.»
- «پس ما شروع کردیم به فروختن نقشهی کارخونهی چکشسازی. این طوری مشتریها میتونن مطابق با نیاز خودشون کارخونهای بسازن که فقط چکشهایی که نیاز دارنو تولید کنه.»
+ «و … حدس میزنم که اونا رو هم دیگه نمیفروشین؟»
- «نه. چون مردم نمیخوان یه کارخونهی کامل بسازن که فقط باهاش چند تا چکش بسازن. همیشه گفتم کار ساختن کارخونه رو باید سپرد به کاردونش.»
+ «موافقم.»
- «آره. ما فروختن نقشهی کارخونه رو متوقف کردیم و شروع کردیم به فروش کارخونههای کارخونهی چکشسازیسازی. هر کدوم از کارخونههای کارخونهی چکشسازی رو متخصصای ساخت کارخونهی کارخونهی چکشسازی میسازن، پس نیازی نیست نگران جزئیات ساختن کارخونه باشی. ولی هنوز همهی مزایای داشتن یه کارخونهی چکشسازی مخصوص خودت رو داری. میتونی چکشای دلخواهتو بسازی که دقیقا به درد کاری که داری بخورن. چی بهتر از این؟»
+ «اممم… میدونی…»
- «میدونم میخوای چی بگی! و درسته. ما دیگه اونا رو نمیفروشیم. نمیدونم چرا مردم نمیخریدنشون. پس فکرامونو گذاشتیم روی هم و به یه راه حل عالی رسیدیم!»
+ «آها. چه راهی؟»
- «وقتی یه قدم رفتیم عقب و به زیرساختای جهانی ابزارا نگاه کردیم، فهمیدیم که اعصاب مردم از اینکه باید حواسشون به کارخونهی کارخونهی چکشسازیسازیشون و علاوه بر اون به کارخونهی چکشسازیشون باشه خرد شده بود. و اگه لازم باشه غیر از اون یه کارخونهی کارخونهی مترسازیسازی، یه کارخونهی کارخونهی ارهسازیسازی، و یه کارخونهی کارخونهی ترازسازیسازی رو هم مدیریت کنن واقعا انرژی زیادی لازم دارن. تازه غیر از اون یه شرکت هولدینگ کارخونهی الوارسازی هم هست. وقتی به وضعیت نگاه کردیم فهمیدیم که همهی اینا برای کسی که میخواد یه قفسه بسازه خیلی پیچیدهس.»
+ «اوهوم.»
- «این هفته داریم یه کارخونهی کارخونهی کارخونهی ابزارسازیسازیسازی میفروشیم. اینجوری میتونی همهی کارخونههای کارخونهی ابزارسازیسازیت رو با یه کارخونه بسازی که کارش فقط ساختن کارخونههای کارخونهی ابزارسازیسازیه. و بعد هر کدوم از اونا دقیقا کارخونهی ابزارسازییی رو میسازن که لازم داری. و هر کدوم از اونا دقیقا ابزارهای ایدهآلت رو میسازن. در نهایت تو دقیقا همون چکشی که لازم داشتی و دقیقا همون متری که میخواستی رو فقط با فشردن یه دکمه به دست میاری. (فقط ممکنه قبلش لازم باشه کارخونهت رو تنظیم کنی که همون طوری که انتظار داری کار کنه.)
+ «پس شما چکش ندارین؟ حتی یه دونه؟»
- «نه. اگه بخوای یه قفسهی باکیفیت داشته باشی باید یه چیز حرفهایتر از یه چکش ساده داشته باشی.»
+ «و همه الان دارن همین کارو میکنن؟ هر کی که چکش میخواد، از یه کارخونهی کارخونهی کارخونهی ابزارسازیسازیسازی استفاده میکنه؟»
- «بله.»
+ «عالیه… پس احتمالا منم باید همین کارو بکنم. بهتره روشهای جدیدی که مردم باهاشون کارشونو انجام میدنو یاد بگیرم.»
- «درسته!»
+ «این یارو مستندات داره دیگه، نه؟»
-- بنجی اسمیت، جمعه ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵
--------
این متن سال ۲۰۰۵ درست و خندهدار بوده، و الان هم هنوز (اکثرا درست و) خندهداره. متاسفانه وقتی سایتی که توش منتشر شده بود بسته شد، تقریبا ناپدید شد. ولی من اینجا نگهش میدارم به عنوان یه داستان آموزنده برای همهی مهندسین آینده.
------
*: واقعا ترجمهش سخت بود، و من جاوا بلد نیستم. اگه ترجمهی بهتری برای اون یا هر جای دیگهای از متن سراغ دارید کامنت کنید. :)