گاهی وقت ها زمان از دستم میره،چونکه اینقدر نشستم پای گوشی و فیلم دیدم یا بازی کردم،چی بگم خب،مگه دست خودمه؟وقتی میشینم با نمایشگر محشر سوپر امولد گوشیم فیلم میبینم،غرق در فیلم میشم و دیگه توجه ای به زمان نمیتونم بکنم یا وقتی میشینم بازی میکنم همراه با این قدرت فوق العاده پردازندهای اکسینوس و نمایشگر ۱۲۰ هرتزی، اصلا مگه میشه دیگه به زمان فکر کرد؟

اما فقط اینا نیست.من وقتی که با خانواده یا دوستام میرم بیرون واسه سفر یا تفریح، امکان نداره تک تک لحظات خوبی که داریم رو عکس یا فیلم نگیرم، وقتی میشه با دوربین بی نظیر گوشیم عکس ها رو با وضوع منحصربفرد گرفت یا فیلمهارو حتی با ثبت کوچکترین جزئیات ممکن رو با کیفیت کهکشانی گرفت،خب چرا که نه؟

اینو میتونم بگم که بعد از خدا و خودم و مادر و پدرم،گوشیم بهترین رفیقمه چونکه تو برنامه یادداشتها،رویاهام رو نوشتم و هر وقت وارد این برنامه میشم،همیشه هدف و چرایی زندگی ام رو بهم به بهترین شیوه ممکن یادآوری میکنه.اینم بگم که اگه سامسونگ هلث نبود،تا الان این همه از لحاظ بهداشت و سلامت بهبود پیدا نکرده بودم،اصلا مگه بدون سامسونگ هلث،زندگی و ورزش میچسبه؟

از اینا که بگذریم،میرسیم به بهترین قسمت زندگی من و گوشیم یعنی گوش دادن به موزیک و اهنگهای مورد علاقه ام با گوشیم،وای خدا چی بگم..اصلا میشه حرفی زد؟مگه میشه غرق نشد تو این کیفیت صدای بلندگوها؟ یا وقتی که از گلکسی بادز استفاده میکنم،به نحوهی درگیر کیفیت صدای موزیکها میشم که انگار روحم سفر میکنه به یه جای دیگه...

جدیدا هم که قراره رفاقتِ من و گوشیم صمیمی تر بشه و باهم دیگه کسب و کار مجازی رو شروع کنیم که قراره تا چند سال اینده منُ به بزرگترین به ارزوهایی هر روز توسط خودش بهم یاد اوری میشد،برسم. به همین دلیل قراره یه مسیر طولانی رو باهم دیگه شروع کنیم و میخوام که به خاطر این موضوع همینجا ازش تشکر کنم و بگم که ممنونم ازت تا اخر این مسیر میخوای من رو یاری بدی و امیدوارم که همسفر خوبی باشم برات...به امید رسیدن به ارزوها..
