ویرگول
ورودثبت نام
پوریابحیرایی
پوریابحیراییمن؟ من قبل اینکه بفهمم درس و دانشگاه چیه عاشق مغز و قصه های عجیب و غریبش بودم.
پوریابحیرایی
پوریابحیرایی
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

نقاش خیابون انقلاب

⁣

بعضی آدما رو میشه کم کم جزو نمادهای ثابت شهری حساب کرد⁣⁣

از اونا که وقتی بعدا دلتنگ اون محله میشی سریع یاد اون آدم میافتی⁣⁣

انگار که خاطراتشون به هم لینک شده باشه⁣⁣

آقا رضای خیابون انقلاب هم واسه من همیشه همچین نقشی داشت⁣⁣

هربار که عجله نداشتی و چند دقیقه می نشستی کنار بساطش حرفایی واسه بردنت به یه دنیای دیگه داشت⁣⁣

یه بار که می گفتم پزشکی میخونم⁣⁣

میگفت نمیدونم چرا شماها تو رشته خودتون آروم نمی گیرین ⁣⁣

بحثش شد مثل اینکه اون قدیما پای ثابت مطب غلامحسین ساعدی بوده و بهرام صادقی رو از هم نزدیک می شناخت⁣⁣

آخرش یه سری تکون داد که ولی خوب شد بهرام تو پزشکی آروم نگرفت،حیف میشد ⁣⁣

_میگفت نقاش تو گالری هنرش واسه مردم نیست⁣⁣

هنرمند اونه که کف خیابون لابه لای روزمرگیای مردم نمایشگاشو بساط کنه⁣⁣

_میگفت نوه ام که دنیا اومد،بعدش سریع پرنده مرد⁣⁣

همه میگفتن مریض بوده ⁣⁣

ولی من مطمئن بودم از تنهایی دق کرده

واسه همین تو این نقاشی وصل به قفسش،مغز کشیدم تا بگم آقا حیوونام حس دارن،شعور دارن⁣⁣

اینقدر سرسری نگیریدشون⁣⁣


چرا دارم اینا رو الان می نویسم؟⁣

چون کلی کار دارم که میترسم برم سمتشون و به جاش نشستم عکسای قدیمی گالریم رو نگاه میکنم که اینو دیدم⁣⁣

یادم افتاد این اواخر دیگه آقا رضا رو تو انقلاب ندیدم و خودمم داشت کم کم داشت یادم میرفت که یه چیزی اونجا کمه⁣

همون نقاشی ای که از آقا رضا گرفتم:اتاق آرتین نوه اش
همون نقاشی ای که از آقا رضا گرفتم:اتاق آرتین نوه اش


بهرام صادقیغلامحسین ساعدی
۱۰
۰
پوریابحیرایی
پوریابحیرایی
من؟ من قبل اینکه بفهمم درس و دانشگاه چیه عاشق مغز و قصه های عجیب و غریبش بودم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید