در این زمانه انسانها در حال بمباران اطلاعاتی قرار دارند و دقیقا مشخص نیست از این همه اطلاعات در کجا باید استفاده شود. اما مسئول دکمه بمباران با توجه به این موضوع که رفته رفته این موضوع در ناخوآگاه افراد تاثیر مستقیم دارد و در نهایت روزی نمود آنرا خواهیم دید دست بکار شده و بمبآران های مختلفی اعم از علمی فرهنگی سیاسی و غیره را انجام میدهد.
در جامعه ما انسانها در میان دو دنیای بلوک غرب و شرق زندگی میکنند. کلمات ساخته شده شلم شوربایی است آمیخته از کلمات نا همگون و ناموزون که در رفتارمان و شخصیتمان در مراتب مختلف زندگی از لباس پوشیدن تا قاشق در دهان گذاشتن تاثیر دارد.
جامعه ایران تبدیل به جامعه ای دوگانه یا چندگانه شده تا در این بین اشخاص بتوانند با تکیه بر دلایل و سخنانی که شنیدهاند عمل کنند و همه در آرزوی آرمان شهر جان بکنند. حالا این شهر میتوانند نام کشوری یا نوع تفکری یا نوع پوششی باشد یا هر چیز دیگری ( تو جامعه شما میتونی به این فکر کنی که من دارم چرت و پرت میگم و منم حق این کار رو دارم تا وقتی که بهم آسیب نرسونیم)
اوقات فراغتمان به کارهای عبس و پوچی رسیده که هیچ آورده مهمی برای ما نخواهد داشت مانند. وقتی از کلمه اوقات فراغت حرف به میان میآید اولین چیزی که به ذهن خودم میرسد نوعی تفریح و شادی است که از آن لذت ببرم و فرقی نمیکند تنها باشم یا با افراد نزدیک مانند خانواده یا دوستان. اما این فراغت در معنی یعنی فارق شدن از چیزی یا کسی یا ... فراغت اصلا باعث میشود ما در کاری که میکنیم احساس کنیم باید هرچه زود تر آن را تمام کنیم و پی استراحت بریم از این همه فعلایت بدنی و مغزی. این واژه باید به چیز دیگری در ذهن بدل شود تا انسان بتواند در آرامش بیشتری زندگی کند.
برگردیم به موضوع
افکار ما نوعی دیکتاتوری تولید میکند بطور ناخواسته, یعنی انسان تصمیم میگیرد افراد را در قالب ذهن خود جای دهد و اگر کسی در این قالب نگجید یعنی ما یا شخص مقابل توان برقراری ارتباط با ما را ندارد و این یعنی دیکتاتوری, یعنی شخص اجازه نمیدهد افراد با افکار و عقاید مختلف با وی در اتباط باشند بدون ایجاد تنش، در صورت وقوع تنش نتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و مسئله پیش آمده را حل کنند با صحبت نکردن در مورد آن موضوع.
دیکتاتورها سعی دارند افراد را آنگونه که خودشان میخواهد بسازند و در کنار خود نگه دارند نه آنگونه که آن افراد زیست میکنند. اما جامعه ما مملو از افراد دیکتاتور با نگرشی دوستانه که قصد دارند افکار خود را به خورد دیگری بدهند و به او این معنی را تلقین کنند که طرز تفکر و نوع نگرش شما به زندگی اشتباه است!
در بهبوهه این بحث دیکتاتور از هیچ سلاحی فروگذار نمیماند از زبان بدن یا نوع گفتار و....
در جامعه ما با توجه به بمباران اطلاعاتی و اتفاقاتی که رقم میخورد تعداد این افراد از شماره خارج شده و قصد دارند تا با هر ضرب و زوری شده به ما بفهمانند که من بیشتر ا تو میفهمم. دیکتاتور فهمیم ما میخواهد با حیلههای زیبا بما بفهماند که تو نمیفهی و بطور اشتباه زندگی میکنی!
زندگی دیکتاتور پیچیده در افکار و عقاید اوست, سعی ندارد در مکالمه ای که دارد بپذیرد که در بعضی موارد اشتباه میکند و نباید به این شدت عمل کند (آدمهای مذهبی و غیرمذهبی در مقابل هم )
این شلم شوربا ترین متنی بود که تا الان نوشتم و حال خودم از نوشتنش بهم میخوره (کاملا بی سر و ته)
خلاصه میخواستم بگم افکارتونو به بقیه زور چپون نکنین و هرچی که تو فکر میکنی درسته لازم نیست منم بهش ایمان بیارم یا مثل تو عمل کنم یا هر چیز دیگهای
بین هم زندگی کنین ولی بهم احترام بزارین تا بتونین راحت تر باشین و از همه مهم تر حتما حرفاتونو بهم بگین و در مورد مسئله به وجود آمده صحبت کنید, چون تنها راه حل اینه و با جنگ و دعوا هیچ چیزی درست نشده
من واقعا با نوشتن این متن احساس شرمندگی میکنم