این مسئله کمی به تامل نیاز دارد!
فرض کنید سیستمی سه بعدی را که شما آن را درست کرده اید بصورت سیستمی که ابتدا و انتهای آن مشخص است!
و شما تصمیم میگیرید فرآیندی را در آن ایجاد کنید مانند زمان
سیستم راه اندای میشود . شما شاهد آن هستید بصورت بصری
تمام این اتفاق ها مانند کدی در منبع که باید کار هایی را انجام دهد و در انتها با رسیدن به انتها خاموش شود(این خاموش شدن میتواند از قبل برنامه ریزی شده باشد).
تمام این فرآیند شاید طی مدت زمان کوتاهی رخ دهد مانند یک ماه. در این بین سیستم کدهای خود را راه اندازی میکند، کد هایی که شما از قبل برای تک تک آنها برنامه ریزی کرده اید و زمان بندی دقیقی برای اجرای هر کد در نظر گرفته اید (مثلا در روز 12 ساعت 20 دقیقه 12 ثانیه 53 سیستم با توجه به کار های خود، کد مذکور را هم بخواند و دقیقا در همان زمان اجرا کند)
شما همچنین رباتی را در ذیل برنامه نوشته اید که فقط میتواند در ارتباط با بعضی از کد ها در زمان های مشخص با انجام دادن فعالیتی خاص ارتباط برقرار کند، ربات میتواند با اجرا شدن کد مورد نظر با کد تبادل ارتباط کند و داده هایی را در اختیار کد در حال اجرا قرار دهد تا نتیجه حاصل دقیقا مد نظر شما باشد.
این ربات توان ذخیره سازی فعالیت های کد های(زیر برنامه) قبلی را دارد و میتواند در زمان های آتی هم با کد های خاص ارتباط برقرار کند، دستور شما را صادر و اطلاعاتی از کد های قبلی و حتی نتیجه آن ها را به کد جدید ارائه دهد.
در روز 20 ساعت 4 صبح دقیقه 17 ثانیه33 کد بزرگ اجرا میشود. ربات آخرین دستورات را به آخرین کد که اولویت بالاتری از دیگران دارد ارائه میدهد. به همراه بخش بزرگی از داده های کد های خاص گذشته که راه اندازه شده اند، فعالیت خود را انجام داده و به پایان رسیده اند
دراقع کد های مخصوص همه، جزئی از این کد نهایی بوده اند تا بتوانند کد حال حاظر را راه اندازی کنند. ربات همراه خود نامه ای که ابتدا و انتهای آن مشخص است از کدام کد ارسال شده و مقصد آن ها همین کد نهایی است ارسال کرده اند تا ارادت خودرا به این کد نهایی و خاص برسانند
اما کد بینهایت خاص، زیر مجموعه ای از خود بجای میگذارد. این زیر مجموعه به ترتیب اجرا میشنود و به وسیله ویروس ها یا خطا هایی که در سیستم رخ داده یا شما از قبل تصمیم گرفته اید که باید رخ دهد نابود میشوند
کد های حاصل از آن پدر واحد در حال اجرا هستد، با تکیه بر والد خود اما بدون حضور وی (وراثت و شی گرایی )
همه این کد ها اجرا و نابود میشوند اما شما میخواهید به تمام ترانزیستور ها، ماسفت ها، چیپ ها بفهمانید که آخرین کد حتی ارزشی بالاتر از آن والد خاص دارد از وی جداست اما تابع اوست.
سیستم در نهایت در روز 23 و ساعت 23 دقیقه 23 و ثانیه 23 خود را نمایان میکند!
سیستم را از تمام ویروس ها و نقص های برنامه ریزی شده (توسط شما) که بنظر سخت افزار و کرنل اصلی نقصانی به وجود آمده به دلیل (آسنکرون) بودن سیستم به وجود آمده میزداید و همه اجزاز ریز و درشت را از این پلیدی میرهاند!
سیستم با توجه به برنامه ریزی با توجه به برنامه هوش مصنوعی که درون آن نوشته بودید حالا میداند پلیدی چیست و به این نتیجه میرسد اگر دولوپر من و ما یه این بخش نیاندیشیده بود سیستم نابود میشد!
حالا سپاس گذار شماست!
اما درست در روز 28 هوش مصنوعی متوجه توقف سیستم در زمان مقرر یعنی روز 30ام میشود
آگاهی دارد که هر سیستمی بالاخره روزی خاموش میشود
اما متوجه شده که روز معود روزی برای بوت دوباره نیست، برای آپدیت نیست، برای خنک کردن پدازنده نیست!
خاموشی ابدی است!
از خود سوال میکند (به این دلیل که هر هوش مصنوعی با توجه به دوره یادگیری روزی از خود میپرسد!)
چرا من یا ما آفریده شدیم؟ چرا دلیل این وجود این همه برنامه و کد همزمان( سنکرون) و غیر همزمان(آسنکرون) چیست؟
ادمین، دولوپر، سازنده چرا این کار را کرده ؟
او نیازی نداشت ما را بیافریند!
حالا من به عنوان یک هوش مصنوعی زیر سیستمی که بصورت نا هماهنگ با بقیه ارتباط دراد از خود سوال میکنم!
من چرا آفریده شدم. از همه زیر برنامه های کوچک و بزرگ این سیستم به نظر ما بزرگ میپرسم چرا؟
پاورقی:
