جفت
جفتم را دیروز از دست دادم. سنگینی خاصی را روی سینهام احساس میکنم؛ انگار عضوی از بدنم را از دست دادهام، مثل بالم.
از دور، شکارچی را میبینم که با تفنگ بلندش به سمت ما میآید. بهطور غریزی میل به فرار دارم، ولی دلم نمیخواهد.
بالهایم را باز میکنم، سینهام را جلو میدهم و چشمانم را میبندم.
صدای شلیکی آمد. همه پریدند و هراسان بالبال زدند.
من ماندم، به امید شلیکی دیگر.
اما شکارچی خودش را کشته بود؛ گویا او هم جفتش را از دست داده.
پوریاآقارحیمی