
کودا فیلمی در ژانر موزیک و درام با چاشنی موقعیت های کمدی به کارگردانی و نویسندگی سیان هدر و اثری از کمپانی اپل است. نام فیلم یعنی «CODA» کلمه اختصاری عبارت «Child of Deaf Adults» و به فارسی بچه خانواده ناشنواست. اما اگر همین اسم را در دیکشنری تخصصی موسیقی جستجو کنیم به نتیجه ای می رسیم که با محتوای فیلم کاملاً همخوانی دارد، کودا را بخش پایانی و نسبتاً مستقل یک قطعه ی موسیقی می نامند. پس به نظر می رسد اینکه بگوییم کارگردان در نامگذاری فیلم یک ایهام را مد نظر دارد، قطعی به نظر می رسد.
روبی تنها فرزند یک خانواده ناشنواست. ضرب المثلی است ایرانی که می گوید: کور از خدا چی میخواد؟ دو چشم بینا.حالا فکر می کنید یک آدم ناشنوا از خدا چی می خواد؟ احتمالاً دو گوش شنوا.


اگرچه همه ما در خانواده ای ناشنوا قرار نداریم و کسی انتظار ندارد که ما برای او گوش و دهن بشویم ولی بی شک همیشه در دنیایی مملو از انتظارات زیست کرده ایم. اما کودا فقط در مورد انتظارات نیست.
فیلم در آنچه می خواهد بگوید منسجم عمل می کند اما جایی از زندگی نیست که به آن گریز نزند.زندگی که بی نقص نیست. زندگی که پر از دغدغه است. پر از دوراهی هایی که دوست داری هر دو راه را بروی اما مجبور به انتخابی. زندگی که گاهی فداکاری می خواهد حتی اگر ما فداکاری را دوست نداشته باشیم.
همه ما شاید گاهی حسرت زندگی فردی را کشیده ایم که آن فرد در همان زمان در دلش حسرت زندگی ما را داشت و ما از آن بی خبر بودیم.
هیچکدام از ما خانواده هایمان را خودمان انتخاب نکردیم اما زندگی کردن را با آن ها می آموزیم. حتی اگر از بدو تولد جلوی خانه ای رها شده باشیم، در آن صورت هم طرد شدن و بی کسی را آموختیم، باز هم از آن ها.
فیلم در مورد همه این هاست. در مورد تجربه های مشترک بشر. دوراهی هایی که همیشه منتظر ماست و باید تصمیم بگیریم. راه فراری نیست. بازی جبر و اختیار، بازی اجباری همه نسل آدم است.
روبی «یک» شخصیت است، اما به نظر می رسد زندگی روبی، زندگی «همه» انسان هاست. همه انسان های واقعی که در لحظه لحظه زندگیشان اینقدر غم و شادی، اشک و لبخند به یکدیگر نزدیک و تنیده شده اند که نمی شود به خوبی از هم تشخیصشان داد. برای همین باید در فیلم کودا غرق شد. زمان را از دست داد. به چند موسیقی خوب و دلنشین گوش داد. به شوخی های سرحال خانواده روبی خندید و در تصمیم های سخت روبی اشک ریخت و با پایان بندی شاهکار فیلم برای همیشه آن را گوشه قلبش نگه داشت.
اگر بخواهم خودم را از اداهای مرسوم سینمایی برای گنجاندن خودم در بین مخاطبان روشنفکر سینما خلاص کنم، باید اعتراف کنم: کودا برای من همان سینمایی است که دوستش دارم... خیلی زیاد...

پ.ن: می دونید معنی این علامت چیه؟ در زیرنویس انگلیسی و فارسی هیچکدوم اینجای فیلم رو زیرنویس نکردن. من فکر می کردم I love you باشه ولی حرکت یک انگشت متفاوته. اگر کسی می دونست ممنون میشم در نظرات بگه.