ویرگول
ورودثبت نام
پوریا رستم زاده
پوریا رستم زادهخودمان به خودمان میگوییم آقای نویسنده. چون هیچ اعتباری جز همین قلممان که صدایش در رفته و برخی میگویند خوب است، نداریم. پس چی شد؟ آ باریک الله، آقای نویسنده. باقی بقایت، جانم فدایت.
پوریا رستم زاده
پوریا رستم زاده
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

عشق های روی تخت

سرش را میان دستانش گرفته بود. سخت فکر می کرد به اینکه کجای راه را اشتباه رفته است. همه رفتارهایش. همه بدنش. همه کارهایی که شاید می توانست بکند و نکرده بود. به اندازه آلت تناسلی اش فکر می کرد. به این که چند بار آن را اندازه گرفته بود تا مطمئن شود از میانگین باقی مردهای دنیا بیشتر است و هر بار بعد از نگه داشتن خط کش کنار آلت تناسلی اش حس احمقانه ای به او دست داده بود. نمی توانست باور کند وکیلش به او گفته بود که درصد زیادی از زن ها به علت نارضایتی جنسی این روزها از همسر هایشان جدا می شوند. مگر قرار نبود ازدواج چیز بیشتری از سکس باشد؟ مگر اصلاً وقتی آدم ها چیز بیشتری می خواهند به سراغ رابطه نمی روند؟ چه چیزی زندگی او را به اینجا کشانده بود؟ دنیای مدرن چقدر به این لذت چند دقیقه ای بها داده بود که حالا همسرش او را دوست نداشت. برای تکمیل کردن دینش همسری برگزیده بود و حالا سوالی در ذهنش او را آزار می داد.سوالی مهم که ذهنش را بیشتر از مرور کردن همه روابط جنسی، مشغول کرده بود. اگر همسرش طلاق بگیرد، چه بلایی سر نیمی از دینش می آید که تکمیل شده بود؟



داستانکداستانداستان نویسیمینیمالعشق
۴
۰
پوریا رستم زاده
پوریا رستم زاده
خودمان به خودمان میگوییم آقای نویسنده. چون هیچ اعتباری جز همین قلممان که صدایش در رفته و برخی میگویند خوب است، نداریم. پس چی شد؟ آ باریک الله، آقای نویسنده. باقی بقایت، جانم فدایت.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید