ابوالفضل شیبانی؛ از طراحی و گرافیک تا رؤیای ساختن سینمایی متفاوت
ابوالفضل شیبانی متولد ۴ اردیبهشت ۱۳۸۳ در شهر سیرجان است و تابعیت شهر یزد را نیز داراست؛ جوانی که مسیر هنری خود را نه از پشت درهای سینمای حرفهای، بلکه از دنیای گرافیک، طراحی و تجربههای شخصی آغاز کرد و امروز در مسیر فیلمسازی، تهیهکنندگی و تولید آثار تصویری قدم برمیدارد.
علاقه شیبانی به هنر به سالهای کودکی بازمیگردد. او از همان دوران درگیر طراحی و فعالیتهای گرافیکی بود و بهصورت مداوم با دنیای تصویر، فرم و ساختن مواجه میشد. طراحی پوستر، لوگو، تدوین، طراحی سایت و تبلیغات، بخشهایی از تجربههای اولیه او در دنیای هنر و رسانه بودند؛ تجربههایی که بعدها به شکل جدیتری در مسیر فیلمسازی به کمکش آمدند.
نقطه مهم دیگری در شکلگیری علاقه او به سینما، تماشای سریال «دل» بود؛ اثری که باعث شد علاقه او از دنیای تصویر و طراحی فراتر برود و به بازیگری و کارگردانی نیز کشیده شود. از همان زمان، سینما برای شیبانی تنها یک سرگرمی نبود و به مسیری تبدیل شد که میخواست آن را جدیتر دنبال کند.
شیبانی تحصیلات خود را در شهر سیرجان در رشته برق دنبال کرد، اما همزمان مسیر اصلی علاقهاش را نیز رها نکرد و در دانشکدهها و دورههای آزاد، بازیگری و کارگردانی را دنبال کرد. این ترکیب میان یک مسیر تحصیلی متفاوت و علاقه جدی به هنر، بخشی از داستان شخصی او را شکل داده است.
«سرگیجه»؛ اولین قدم جدی
اولین تجربه فیلمسازی ابوالفضل شیبانی، فیلم کوتاه «سرگیجه» بود که در سال ۱۴۰۱ ساخته شد. ایده این فیلم از یک طلافروشی شکل گرفت و شیبانی در این پروژه بهعنوان کارگردان فعالیت کرد.
«سرگیجه» بعدها در مسیر جشنوارهای خارج از کشور قرار گرفت و اکران شد؛ تجربهای که برای یک فیلمساز جوان میتوانست نقطه مهمی در آغاز مسیر حرفهای باشد.
با این حال، شیبانی برخلاف تصویری که شاید از یک فیلمساز جوان موفق انتظار برود، هنوز خودش را یک فیلمساز حرفهای نمیداند. او معتقد است برای رسیدن به جایگاهی که در ذهنش ساخته، همچنان باید تجربه کند، یاد بگیرد و حرفهایتر شود.
سیرجان؛ شهری که بخشی از مسیر او شد
سیرجان برای ابوالفضل شیبانی فقط محل تولد نیست؛ این شهر بخش مهمی از مسیر فعالیتهای هنری و رسانهای او را شکل داده است.
او در سیرجان در حوزههای مختلفی از جمله فعالیتهای گروه هنری، تولید محتوا، فعالیتهای رسانهای و برگزاری رویدادهای آموزشی حضور داشته است. یکی از این فعالیتها، شکلدهی به مجموعه «شیباکتور» و برگزاری رویدادهای آموزشی در حوزه بازیگری بوده است.
در کنار این فعالیتها، شیبانی امروز نیز فعالیت خود را در سیرجان ادامه میدهد و دفتر مجموعهای که مدیریت آن را برعهده دارد در این شهر فعال است.
یزد؛ بخشی از مسیر رشد
شیبانی بخشی از زندگی خود را در یزد گذرانده و این شهر نیز نقش مهمی در مسیر هنری او داشته است.
فیلم کوتاه «سرگیجه» در یزد ساخته شد و تجربه زندگی و فعالیت در این شهر، به گفته خودش، به او کمک کرده تا مسیر حرفهای خود را بهتر پیدا کند و برای رسیدن به اهدافش قدمهای جدیتری بردارد.
مجموعه شباکس نیز در یزد شکل گرفته و در کنار دفتر سیرجان، فعالیتهای خود را در حوزه تولید آثار تصویری دنبال میکند.
شباکس؛ برای ساختن فرصتهای تازه
ایده شکلگیری شباکس از یک دغدغه مشخص شکل گرفت: حمایت از کارگردانان، بازیگران و استعدادهای تازهکار.
شیبانی معتقد است بخش قابل توجهی از استعدادهای جوان، پیش از آنکه فرصت واقعی برای دیدهشدن پیدا کنند، به دلیل نبود امکانات و بستر مناسب از مسیر خارج میشوند. شباکس با همین نگاه شکل گرفت تا بتواند فضایی برای تولید فیلم، سریال و برنامه و همچنین کشف و حمایت از استعدادهای جدید ایجاد کند.
او حالا بهعنوان مدیرعامل مجموعه شباکس فعالیت میکند و هدف این مجموعه را تولید آثار تصویری میداند؛ آثاری که علاوه بر کیفیت، قابلیت ارتباط با مخاطب و دیدهشدن گسترده را داشته باشند.
نگاه او به آینده
ابوالفضل شیبانی برای آینده برنامههای بلندپروازانهای دارد. هدف او تنها ساخت چند فیلم کوتاه یا فعالیت مقطعی در حوزه تصویر نیست.
او میخواهد در سالهای آینده وارد مرحله جدیتری از تولید فیلمهای سینمایی شود و آثاری بسازد که از نگاه خودش، هم باکیفیت باشند، هم حرفی برای گفتن داشته باشند و هم بتوانند مخاطب گستردهای پیدا کنند.
یکی از اهداف بلندمدت او، ساخت یک سریال بلند و متفاوت است؛ پروژهای که در ذهن او میتواند تا ۸۰ قسمت ادامه داشته باشد و به یکی از تجربههای شاخص کارنامهاش تبدیل شود.
شیبانی برای پنج سال آینده تصویری روشن در ذهن دارد: ساخت فیلمهای خودش، توسعه شباکس، تولید پروژههای بزرگتر و رسیدن به جایگاهی که نامش در کنار چهرههای مطرح کارگردانی و بازیگری سینمای ایران قرار بگیرد.
فراتر از سینما
فعالیتهای شیبانی محدود به کارگردانی نیست. گرافیک همچنان بخشی از زندگی حرفهای اوست و تجربه در طراحی پوستر، طراحی لوگو، تدوین، طراحی سایت و تبلیغات باعث شده نگاه متفاوتی نسبت به تصویر و ارائه یک اثر داشته باشد.
در زندگی شخصی نیز موسیقی جایگاه ویژهای برای او دارد و خود را محدود به یک سبک خاص نمیکند؛ از سبکهای مختلف موسیقی استفاده میکند و به فضای کافه، قهوه و تجربههای مرتبط با این فضا نیز علاقه دارد.
این تنوع علایق را میتوان در مسیر کاری او نیز دید؛ فردی که از گرافیک شروع کرده، وارد دنیای سینما شده، تجربه تولید محتوا و فعالیت رسانهای داشته، در حوزه آموزش و رویدادهای هنری فعالیت کرده و حالا تلاش میکند با شباکس، مسیر حرفهای خود را در مقیاسی بزرگتر ادامه دهد.
هنوز اول راه
شاید مهمترین نکته درباره ابوالفضل شیبانی این باشد که خودش هنوز ادعای رسیدن ندارد.
با وجود تجربه ساخت فیلم، فعالیت در حوزه تولید، مدیریت یک مجموعه و حضور در پروژههای مختلف، همچنان خودش را در حال یادگیری میداند و معتقد است برای اینکه بتواند عنوانی را که برای آینده خود در ذهن دارد به دست بیاورد، باید مسیر طولانیتری را طی کند.
او میخواهد در آینده نه صرفاً بهعنوان یک جوان فعال در سینما، بلکه بهعنوان یک کارگردان صاحبسبک و اثرگذار شناخته شود؛ کارگردانی که بتواند فیلم و سریالهایی بسازد که هم برای مخاطب جذاب باشند و هم جایگاه حرفهای خود را در سینمای ایران پیدا کنند.
داستان ابوالفضل شیبانی هنوز در نقطه آغاز است؛ داستان جوانی متولد سیرجان که از گرافیک و طراحی شروع کرد، با سینما آشنا شد، اولین فیلمش را ساخت، در یزد تجربه کسب کرد، در سیرجان فعالیتهای هنری و رسانهای خود را گسترش داد و حالا با شباکس به دنبال ساختن آیندهای بزرگتر در دنیای تصویر است.
برای شیبانی، قاب هنوز بسته نشده است؛ تازه روایت اصلی در حال شروع شدن است.