Who am I? 1

بعد از مدت‌ها چشم از دیگران برداشته و به خود نگاه کرده‌ام. میخواهم بفهمم آن چیزی را که مایه‌ی درد و عذاب من است. میخواهم با دقت به ذهن خود نگاه کنم. ببینم چه فکری و چرا به سراغش می‌آید. نشسته‌ام کنار این بخاری و کتاب میخوانم. آینده به جد در ذهنم نشسته است. نگران آینده هستم و اینکه من میخواهم در این دنیا چه کنم. دنبال پناه میگردم.

بگذار تماس بگیرم با فلانی. نه به آن نه، بهتر است پیامی بدهم به دیگری. بیا به دیدار فلان شخص بروم. نه ولش کن بیا زودتر بلیط بگیرم و بروم از اینجا. بیا یک کتاب جدید بخوانم... .

اینها بخش کوچکی از حرف‌های ذهن من است. ذهن من دنبال راه فرار است. فرار از خودِ نگران و آشفته‌اش. یک نقطه امید هست و آن آگاهی از همین بازی ذهن است. جالب است که وقتی پناه بردن به دیگری به ذهنم می‌آمد انگار نگاهی قدرتمند ساطع شده از دو چشم روشن که چشمان خودم بودند، به من نگاه میکرد. بی آنکه حرفی بزند. فقط نگاه میکرد. به قدری این نگاه هیبت داشت که انگار با قدرتمندترین استدلال‌ها به من میفهماند کسی بیرون از تو نیست و هیچ کس بهتر از تو تو را نمیفهمد.

رسیده‌ام به صفحات آخر این کتاب. کتاب بعدی‌ام هم میدانم چیست. نمیگذارم در این افکار تیره بپوسم. آنقدر به خود نگاه خواهم کرد تا بفهمم از جان خود چه میخواهم. صبح که از خواب برخواستم نصفه نانی محلی خوردم. با نیم استکانی چای. بلیط رزرو کردم برای فردا شب و این کتاب ناقص را دست گرفتم. دستم زیر چانه‌ام است و با انگشت اشاره‌ی دست راستم دارم این چرندیات را تایپ میکنم. شارژ گوشی‌ام هم ۱۲ درصد است و چشمک قرمز میزند. حواسم به رعایت نیم‌فاصله هم هست. دیشب به شدت دلم هوس شیرینی پنجره‌ای و حلوا کرده بود. شکرمان تمام شده بود و در این یخبندان کسی داوطلب نمیشد برود و کمی شکر بخرد. این ویبره پیامی از خواهر گرام بود «سلام ساعت یک بیا میدون جهاد باهم بریم بازار. عصر کلاس دارم.میای؟». می‌آیمی مینویسم و به نوشتن ادامه می‌دهم. این را فهمیده‌ام که ذهن خواهرم خیلی ساده‌تر از من است. بی آنکه کتابی خوانده باشد یا فایل صوتی‌ای گوش کرده باشد میداند زندگی را نباید سخت گرفت. اصلا به زندگی فکر نمیکند. تا جایی که در توانش است زندگی را زندگی میکند و می‌دانم که بزرگترین آرزویش هم ازدواج است:) من هم همیشه برایش دعا میکنم با آدم سالم و خوبی ازدواج کند و خوشبخت باشد. چقدر نوشتن خوب است. آدم حسابی خالی میشود. راستی یادم رفت بگویم که من از اینکه مرا میخوانید و لایک میکنید و پیام میگذارید خوشحال میشوم. باید سر فرصت این را هم بررسی کنم و در موردش بنویسم. از منی بنویسم که حالات و احساساتش تحت تاثیر محیط پیرامون است. امیدوارم حرف‌هایم حالتان را بد نکند. من نهایت سعی‌ام را میکنم حالم خوب باشد. امیدوارم حال شما هم همیشه خوب باشد.