صدایی که نمیدانم صدای ساز کیست اما میدانم آرام است. آرام و ملایم. حرکت نرم شاخه های درختان کاج. دیواری که آجرهای آن شبیه آجرهای دیواریست که روزی تو در کنارش ایستاده بودی، با لبخندی بر لب. هنوز هم نمیدانم تو که بودی. فقط میدانم که ترکت کرده ام. اکنون کس دیگری در من است. جوانی زیبا و لطیف. وقتی نام مادرش را میبرد چشمانش تر میشود. به تنهایی عادت دارد و صدایش خوب است. باهوش و دوست داشتنی ست. اینها برای عاشق شدن کافی ست؟ اینها در تو هم بود. تو هم صدایت آسمانی بود. لبخندت مهربان بود. باهوش و دوس داشتنی بودی. با تو اما نمیشد راحت بود. با تو نمیشد عامیانه حرف زد. نمیشد بلند خندید و مزحک بود. تو دور بودی. تو از من دور بودی مهربان. خیلی دور. نمیدانم. فقط میدانم که ترکت کرده ام.
اکنون خاطرم به کسی دیگر پیوسته است. قلبم کسی را در خود دارد. نمیخواهم درهای قلبم برای همیشه بسته شود و بی عشق بماند. عشق نه در معنای دوست داشتن بسیاری که کیارستمی میگوید. عشق به معنای یک دوست داشتن ساده. پر از سکوت و لبخند. پر از برق چشمانی که میتوان در آن ها خیره شد و بی پرده کلام دوستت دارم را به زبان آورد. بدون ترس. ترس از طرد شدن. ترس از دوست داشته نشدن.
a sad morning, every morning
این نام آهنگی ست از کینان آزمه. لینکش را برایتان پست میکنم.
https://soundcloud.com/aminology/kinan-azmeh-a-sad-morning-every-morning?in=user-362282551/sets/no-word-music
