
تجزیه و تحلیل بنیادی (FA) روشی است که توسط سرمایه گذاران و معامله گران در بازارهای مالی برای ارزیابی ارزش ذاتی یک دارایی یا کسب و کار با بررسی تا حد امکان بیشتر عوامل کمی و کیفی، مانند مدیریت و شهرت شرکت، سلامت صنعت، ارزش بازار، و سایر عوامل اقتصادی هدف تحلیل بنیادی تعیین اینکه آیا قیمت یک دارایی بیش از ارزش یا کمتر از ارزش گذاری شده است یا خیر.
تجزیه و تحلیل بنیادی بر این درک کار میکند که پتانسیل آینده یک دارایی باید بر اساس عملکرد قبلی باشد. هم شرایط اقتصاد خرد و هم شرایط اقتصاد کلان را در نظر میگیرد که ممکن است بر آن بازار خاص تأثیر بگذارد. بنابراین، ممکن است در نظر بگیریم که FA به دنبال تعیین این است که چگونه عوامل خارجی میتوانند بر عملکرد یک شرکت یا پروژه تأثیر بگذارند – به ویژه آن دسته از عواملی که بلافاصله آشکار نمیشوند.
این ملاحظات بر جنبههای کمتر ملموس و کیفیتر تمرکز میکنند، مانند رهبری یک شرکت و نحوه عملکرد آن رهبران در سایر سرمایهگذاریهای تجاری در گذشته. تحلیل بنیادی همچنین به دنبال درک بهتر بازار خاص صنعت و پتانسیل آینده یک محصول یا خدمات در آن بازار است. در نهایت، هدف آنها دستیابی به قیمت کمی است که بتوان آن را با قیمت واقعی دارایی مربوطه مقایسه کرد.
به عبارت دیگر، FA روشی است که ممکن است به تعیین اینکه آیا چیزی خیلی بالا یا خیلی پایین ارزش گذاری شده است یا خیر کمک می کند. علیرغم اینکه به طور سنتی برای ارزش گذاری سهام استفاده میشود، تحلیل بنیادی تقریباً برای همه انواع داراییها، از جمله ارزهای رمزنگاری شده، قابل استفاده است.
در حالی که تحلیل بنیادی به تصویری بزرگتر از قیمت یک دارایی نگاه میکند – با در نظر گرفتن هرچه بیشتر عوامل تأثیرگذار ممکن – TA به شدت بر دادههای بازار تاریخی و نمودارهای بازار متمرکز است.
در حالی که FA به دنبال تعیین ارزش واقعی یک دارایی تجاری است، TA به عنوان ابزاری برای پیش بینی عمل قیمت براساس حجم معاملات و روندهای گذشته استفاده میشود. اکثر معامله گران و سرمایه گذاران احتمالاً موافق هستند که هم FA و هم TA به روش خود ارزشمند هستند. بنابراین، به جای تکیه بر یکی یا دیگری، استفاده متناوب و متعادل از این دو معقولتر به نظر میرسد.