
یکی از بدترین عادت هایی که ممکن است بعضی از ما انسان ها داشته باشیم ، عادت دروغ گفتن است . هر انسانی در طول عمر خود ممکن است دروغ های کوچک و یا شاید بزرگ زیادی را بگوید اما اگر دروغ گفتن برایمان عادت شود بدا به حالمان . اینکه در مورد هر چیزی دروغ بگوییم ، پنهان کاری کنیم ، اغراق کنیم .
شاید یکی از ساده ترین مدل های دروغ گفتن این است که برای مثال وقتی یک وسیله ای را می خریم و دیگران درمورد قیمت آن از ما می پرسند ، ممکن است قیمت واقعی آن را نگوییم و به اغراق چندین برابر گران تر بگوییم و به این ترتیب دروغ گفتن برایمان عادت شود .
شاید دروغ گفتن در مورد چنین چیزهای غیر مهم ، اهمیت نداشته باشد ولی این ها زمینه ساز به وجود آمدن عادت دروغ گویی در ما می شوند .
صداقت یکی از اساسی ترین مولفه ها در امر مهم ازدواج است . پیوندی که بر پایه اعتماد بنا می شود ، اگر با صداقت همراه نباشد و هر یک از زوجین به همدیگر دروغ بگویند ( حتی دروغ کوچک ) ، این اعتماد از بین می رود و کم کم باعث از هم پاشیده شدن زندگیشان می شود .
آیا به دور از انسانیت نیست که با دروغ و پنهان کاری زندگی خود و شریک زندگیمان را خراب کنیم . فردی که ( چه دختر و چه پسر ) با هزار امید و آرزو ازدواج می کند و برای خوشبختی خود و همسرش تلاش می کند ، آیا انصاف است که با او صادق نبود و او را متحمل شکست بزرگی در زندگی کرد .
دروغ گفتن به گونه ای است که برای به اثبات رساندن اولین دروغ ، مجبوریم دروغ دوم ، سوم و ... را هم بگوییم . به این ترتیب مجموعه ای از دروغ ها مثل زنجیری به هم تنیده می شوند و برای جلوگیری از ، از هم گسیختن این زنجیره و آشکار نشدن حقایق ، دروغ پشت دروغ صف می کشد و در نهایت این زنجیر به دور خودمان میپیچد و ...
در مقابل بعضی از ما انسان ها دروغ گفتن را بلد نیستیم . کسی که راستگو باشد ، اگر به اختیار یا به اجبار دروغ بگوید به راحتی قابل تشخیص است . با نشانه هایی مثل :
- قرمز شدن رنگ صورت
- به تته پته افتادن
- صحبت کردن با مکث و فکر
و به قول معروف چشمانش حقیقت را فاش می کند .
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
مطالعه بیشتر : آموزش زبان بدن مردان و زنان
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اما فرد دروغگو چنان دروغ می گوید که خودش هم باور می کند . چه برسد به دیگران .
هر رفتار و کرداری که برایمان عادت شود ، دیگر انجام دادن آن دشوار نخواهد بود . انگار که به طور ناخود آگاه آن رفتار از ما سر می زند .
بعضی از آدم ها ...،
فقط از شنیدن دروغ بیزارند ... ولی با گفتنش مشکلی ندارند ...!
دروغگو بودن برخی از افراد ریشه در مشکلات روحی و روانی وی دارد .به عنوان مثال کسی که حتی قیمت اجناسی که خریده است را هم دروغ می گوید ، به نظرم نوعی عقده در درون اوست . چنین فردی فکر می کند که اگر ارزش چیزی که خریده است را بالا ببرد ، ارزش و به زبان عامیانه کلاس خودش را هم بالا می برد .او میخواهد به این طریق خود نمایی کند .
دروغگو بودن برخی از انسان ها نیز با الگو گرفتن از خانواده شان نشات می گیرد . مخصوصا اگر پدر یا مادر بچه ای که از همان دوران کودکی گوشش به شنیدن دروغ از زبان پدر مادر خود عادت کرده باشد ، به مرور زمان زبانش هم به گفتن دروغ عادت می کند .
وای به حال چنین کسانی که علاوه بر نابود کردن خودشان ، باعث تربیت اشتباه فرزند خود نیز می شوند .

سخن پایانی :
با دروغ گفتن نه تنها مرتکب گناه می شویم ، بلکه ارزش و اعتبار خود را هم نزد دیگران از دست می دهیم . دیگر کسی به ما اعتماد نمی کند ، حتی مواقعی که راست بگوییم .