تفاوت نسل ها ؛ واژه ای که حدودا از دهه 70 به بعد بر سر زبان ها افتاد . دلیل عمده آن پیشرفت سریع و چشمگیر دنیا از لحاظ تکنولوژی و سبک زندگی بود . عقاید و افکار زیر و رو شد . اعتقادات بزرگتر ها امل بازی تلقی شد و به روز بودن و مطابق با مد پیش رفتن ، حاکم مطلق ذهن ها شد .
صحبت های بزرگتر ها از ارزش و اعتبار افتاد و صحبت های کوچکترها هم قابل درک برای بزرگترها نشد . این اختلافات فاصله بین والدین و فرزندان را روز به روز افزایش داد .
برنده این جدال متاسفانه ما بچه ها بودیم . قدرت افکار و نظریه های جدید چندان زیاد بود که بزرگتر ها کاری از پیش نبردند و به ناچار کنار کشیدند و برای اینکه فرزندان خود را از دست ندهند با آنها مدارا کردند و حتی سعی کردند با تغییر نظرات خود ، به فرزندانشان نزدیک شوند تا جگرگوشه هایشان در این دنیای جدید و رنگارنگ و پرزرق و برق فریب نخورند و نابود نشوند ؛ اما خودشان نابود شدند .
با اینحال ما قدردان نبودیم و بالاعکس همیشه از واالدین خود طلبکار بودیم و هستیم . نصیحت هایشان را گیر دادن تلقی کردیم . صلاح دیدشان را محدود کردن و افکار و گفته هایشان را امل بازی .
خوشا به حال دختران و پسرانی که فریب دنیای دروغین امروزی را نخوردند و فرزندانی صالح برای والدین خود بودند .
شاید بچه های این دور و زمانه هم کاملا گناهکار نباشند . چون هر انسانی دیده ها و شنیده های خود را در دوران کودکی فرا می گیرد و شخصیتش شکل می گیرد . با اینکه خانواده بیشترین تاثیر را در زمینه تربیت فرزند دارد ولی از تاثیر جامعه هم نمی توان چشم پوشی کرد .
یک دختر یا پسر متولد دهه 80 را در نظر بگیرید که در خانواده ای معتقد و مذهبی به دنیا می آید . مشکلات پیش روی این فرد از زمانی که وارد مدرسه می شود آغاز می شود . با بچه هایی آشنا می شود که تفاوت های زیادی با او دارند و حتی بعضی از آنها از روی نادانی بقیه بچه هایی که با آنها در یک سطح اجتماعی و فرهنگی نیستند را مسخره می کنند . در چنین شرایطی احوال و احساسات آن بچه ای که مورد تمسخر واقع شده خیلی دردناک است . شاید از نظر بزرگتر ها مهم نباشد ولی در آن سن و سال چنین احساسی برای یک بچه یک شکست بزرگ است . احساس خجالت حتی در بزرگسالی نیز احساس بد و غیر قابل تحملی است چه برسد به اینکه کودک باشیم .
این رفتارها کم کم در این کودک تاثیر می گذارد و برای اینکه از زیر بار این تحقیر ها بیرون بیاید ، سعی می کند خود را به هر نحوی شبیه بقیه کند . اینجاست که این کودک بین دوراهی خانواده و دوستان قرار می گیرد . مسلما انتخاب 99 درصد همه بچه ها در چنین شرایطی ، دوستان است . چون قدرت تشخیص کامل خوب و بد از هم را ندارد . اوایل ؛ این تغییرات رفتار در کودک ، شاید چندان مهم به نظر نرسد و اتفاقا شاید خوشایند به نظر برسد . حتما شنیده اید که بزرگتر ها در مقابل رفتارهای دور از سن کودک خود نه تنها نگران نمی شوند بلکه افتخار می کنند که کودک آنها باهوش و هوشیار است و به اصطلاح بیشتر از سن خود می داند . اما افسوس که نمیدانند این رفتار ها نشان های تفاوت بین نسل خودشان و نسل فرزندانشان است و در آینده قرار است با چه مشکلاتی روبرو شوند .
بی تفاوت به مسئله ، شاهد بزرگ شدن فرزند خود با ایده هال های زمانه می شوند و بعد از اینکه فرزندشان وارد دوره بلوغ و نوجوانی شد ، تفاوت ها به چشم می خورد . بحث های بین والدین و فرزندان شروع می شود . در این میان والدینی که تحصیل کرده هستند تا حدی می توانند شرایط را مدیریت کنند . اما در خانواده هایی که پدر و مادر بی سواد هستند ، این مشکلات دوچندان است .
و اما راه چاره چیست ؟
بهترین کار این است که دانش فرزند پروری را قبل از داشتن فرزند کسب نماییم. اما این فرصت همچنان برای والدینی که صاحب فرزند هستند نیز وجود دارد. باید به این نکته مهم توجه داشت که کودک مانند گِلِ خام است و والدین هر شکلی به آن بدهند به آن صورت شکل خواهد گرفت. به این معنی که اگر چنانچه در زمان نوجوانی و جوانی از وضعیت فرزند خود رضایت ندارید یا مسائل و مشکلات زیادی بین شما وجود دارد بهتر است بیشتر به این موضوع فکر کنید که منشا این مشکلات از زمان کودکی می باشد! پس اگر می خواهید این مشکلات را نداشته باشید می بایست به شکل جدی به موضوع روانشناسی کودک وارد شده و آنرا فرا بگیرید.
منبع : https://drjebeli.com/child-psychology
