آدمی تنها آنچه را که می دهد باز می ستاند .
( منبع : چهار اثر از فلورانس اسکاول شین )
متاسفانه بعضی از انسان ها به زبان عامیانه دو دستی دنیا رو چسبیدن که حتی قطره ای هم از لایه انگشتانشان نمی چکد . چنین افرادی به خودشان هم رحم نمی کنند و خیلی چیز ها را از خود دریغ می کنند که نکند از داشته هایشان کم شود و به هدر برود .
فقط جمع می کنند و جمع می کنند و ...
که چه شود . مگر ما انسان ها چند سال عمر می کنیم که این همه نعمت و فراوانی را از خود و دیگران دریغ کنیم . البته باید چنین افرادی را هم درک کنیم ، چون چنین افرادی به خاطر ضعف ایمان ، به خزانه بی کران و برکات تمام نشدنی خداوند معتقد نیستند و همه را در چشم سارق اموال خود می بینند و خودشان را مثل خزانه داری که باید با سختی تمام از اموالش مراقبت کند و هیچ چشم داشتی به اموال خود نداشته باشد . چنین فردی اگر واقعا خزانه دار اموال فرد دیگری باشد ، مطمئنا چشم طمع به آن اموال خواهد داشت و در حسرت داشتن آن اموال خواهد بود . در حالی که باید کاملا برعکس باشد .
گرایش معنوی نسبت به پول این است که خزانه دار کل ، با آن عظمت و جلال کبریایی که در نمی ماند .
(منبع : چهار اثر از فلورانس اسکاول شین )
اگر انسان به منشا رزق و روزی توکل داشته باشد ، همواره برکات بی پایان خداوند شامل حالش خواهد شد . حرف من این نیست که هر چه دارید بدون حساب و کتاب و افراطی خرج کنید ، نه .
بهترین کار این است که بی باکانه اما خردمندانه خرج کنیم .
قانون کائنات این است که هر چیزی که وارد زندگی ما می شود ، در حقیقت خود ما آن را به سوی خود کشانده ایم . یعنی توسط افکار و نیت خود آن را جذب می کنیم . چه مثبت و چه منفی . پس اگر می خواهیم ثروت زیادی داشته باشیم راهش خساست نیست ؛ برعکس راه حل واقعی بخشش است . طبق قانون جذب پول دادن اقدام مهمی در جهت به دست آوردن پول بیشتر است . شاید به ظاهر غیر منطقی و مسخره باشد ، ولی حقیقت دارد .
پول بده تا پول بگیری :
پول دادن اقدامی مهم در جهت به دست آوردن پول بیشتر است ، چون وقتی تو اهدا می کنی ، یعنی داری می گویی : من کلی پول دارم . نباید تعجب کنی که ثروتمندترین افراد روی کره زمین ، بزرگترین نوع دوستان هم هستند . آنها مبلغ عظیمی پول می بخشند و با همین بخشش ، به واسطه ی قانون جذب ، کائنات هم روی خوش نشان می دهد و پول هنگفت تری را - چندین برابر - به سوی آنها باز می گرداند . اگر با خودت بگویی : من پول کافی برای بخشش ندارم ، پاک باخته ای !
( منبع : کتاب راز اثر راندا برن )
چه تنگ نظرند افراد خسیس که جز پول هیچ چیزی نمی بینند . به نظرم بهره مندی از نعمت هایی مثل آرامش از نداشتن ترس نسبت به از دست دادن اموال ، شادی رسیدن به خواسته ها با خرج کردن ، احساس خوب بخشش و کمک به هم نوع ، ذخیره توشه آخرت برای افراد خسیس بی معنی است .
مثل معروفی هست که می گوید : چشم تنگ دنیا دوست را یا قناعت پر کند یا خاک گور .
واقعا بی معنی است که یک عمر هرچه به دست می آوریم جمع کنیم و در نهایت با مرگ از دست بدهیم ، در حالی که هیچ استفاده ای از داشته های خود نکرده ایم . نه تنها به نیازمندان نبخشیده ایم ، بلکه آن را از خود و خانواده خود نیز دریغ کرده ایم .
مثلی بین ما ترک ها رایج است که خطاب به افراد خسیس می گوییم که میخواد اموالش را با خود به گور ببرد .
بعضی ها با فکر اینکه اموال خود را برای فرزندان خود جمع می کنند و به فکر آینده آنها هستند ، خساست می کنند . ولی باید بدانند که کاملا در اشتباهند که فرزندان خود را در کودکی از خرج کردن محروم می کنند و حسرت داشتن خیلی چیز ها را در دل فرزندان خود نگه می دارند . نمی گویم که باید والدین همه خواسته های فرزندان را اجابت کنند و آنها را لوس بار بیاورند و دار و ندار خود را کاملا احساسی و بی منطق به پای فرزندان خود بریزند ؛ بلکه بهتر این است که علاوه بر تامین نیاز های ضروری فرزندان ، در حد توان خواسته های معقول آنها را نیز برآورده کنند تا حسرت به دل نمانند . کودکی که حسرت به دل بزرگ شود در بزرگسالی مشکلات روحی زیادی خواهد داشت . تامین آینده فرزندان ، فقط مختص به تامین مالی آنها نیست . بلکه مهم تر از آن ، تامین سلامتی جسم آنها و مهم تر از سلامت جسم ، تامین سلامتی روح و روان فرزندان و تمام اعضای خانواده است .
خود خواه نباشیم ، این دنیا برای همه انسان هاست . مال من ، تو و بقیه آدم ها . نترسیم.
وقتی انسان با رضایت کامل و بدون ترس خرج می کند ، درهای رحمت و برکات خداوند را به روی خود می گشاید.
