تشنۀ مرگ

هیچ وقت نفهميد! هیچ وقت هیچ وقت. سعی مي­­ کرد بفهمد ولي نمي­ فهميد. احساس گيجی و سردرگمی مي‌کرد. حیران بود، نمی­ دانست تشنۀ کدام حقیقت است؟ فقط تشنه بود؛ تشنۀ یک حقیقت گمشده! ساعت ها برای خلاصی از اين سردرگمي در جنگل قدم مي­زد؛ هر روز و در هر فصلی حتی چلۀ زمستان که جنگل یخبندان بود و خواب عمیق او را گرفته بود. در زمستان سعی می­کرد آرام قدمش را بردارد تا جنگل از ژرفای خواب بیرون نیاید ولی دم دمای بهار آنقدر قدمش را محکم مي­ کوبید که همۀ جنگل از خواب مي ­پرید و بیدارمي ­شد. دیوانه شده بود! خودش خبر نداشت؛ فقط بی ­تاب بود بی ­تاب حقیقت گمشده! یک روز که مجنون­ وار در دل جنگ قدم مي‌زد؛ حقیقت را یافت! حقیقت مرگ او بود! او بی­ تاب و تشنۀ مرگ بود. او به حقیقت تلخ ولی واقعی زندگی­‌اش رسید ولی هیچ وقت هیچ کس نفهمید و نفهمید و نفهمید.

http://www.nargespirzadeh.ourfarzanegan.ir/

http://nargespirzadeh.blogfa.com/