ویرگول
ورودثبت نام
pirdaneshjoo
pirdaneshjoo
pirdaneshjoo
pirdaneshjoo
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

قصه از کجا شروع شد



قضیه از اونجا شروع شد که من حوصله ام از شرکت سر رفت. اربابی داشت میرفت. مریم و سعیده هم رفته بودن و من رو با جمیله تنها گذاشته بودن. احساس میکردم همه رفتن یه کار باحالتر توی زندگیشون پیدا کردن و من موندم بین یه مشت پیرمرد که فقط منتظرن چایی ساعت 12 رو بخورن و ساعت 3 برن. احساس میکردم دارم درجا میزنم. دیگه اون حالت اکتیوی و ... رو جو شرکت نمیدیدم. راستش اصلا هم در حد و توان خودم نمیدیدم که برم یه شرکت دیگه. هم اینکه کلا در زندگیم اعتماد به نفسم کمه . هم اینکه میدونستم داریم توی شرکت پول مفت میگیریم. یعنی اصلا شرکتای دیگه اینجور برنامه نویسی رو از ما نمیخوان.

وقتی پروژه های فاطمه رو میدیدم احساس میکردم میتونم دوباره توی درسا قوی باشم. دیگه بلد شدم برنامه نویسی کنم و ترسی از نفهمیدن ندارم. ینی فکر میکردم قلقش دستم اومده. فقط باید وقت و انرژی و تمرکز بذاری.

یه روز که مهدی اومده بود، از اونجایی که کل زندگیم عقده جلب توجهش رو دارم گفتم اگه فاطمه شروع کنه به کنکور خوندن منم باهاش می خونم. میخام دوباره ارشد شرکت کنم . ایندفه کامپیوتر. اونم که از شرکت ما متنفره پیشنهادمو تو هوا زد گفت اره حتما برو. بعدم رفت یه عالمه خرج کتاب و ویدئو کرد و من و فاطمه رو توی عمل انجام شده قرار داد.

بعد از 10 ماه کلنجار از شرکت اومدم بیرون. نمیتونستم اونجا رو بدون اربابی تحمل کنم. بگذریم که بعدش مثله سگ پشیمون شدم. چون بی پولی بد دردیه و من همه هیچی پس انداز نداشتم ولی خب دیگه نمیتونستم برگردم.

از عید 98 تا مهر رفتم خیاطی . فاطمه هم با شاگرد اولی همون دانشگاه خودشون قبول شد و من تنها شدم واسه کنکور خوندن. اتفاقی که مهر 98 افتاد این بود که ازدواج کردم ولی از حدودای دی دست و پا شکسته شروع کردم. 17 مرداد کنکور دادم و رتبه ام شد 600. در نهایت هم هوش مصنوعی پردیس فارابی قبول شدم. همونی که میخواستم. البته شبانه. حالا نمیدونم به خاطر رتبه ام بود یا اینکه من یه بار ارشد روزانه خونده بودم.


خلاصه اینکه در سن 30 سالگی در حالیکه یک سال از عقدم میگذره، یه مدرک فوق لیسانس فلسفه دارم، کار ندارم و خیلی خیلی دلم میخواد برم سر کار، مقطع کارشناسی ارشد رو شروع کردم.

هم کلاسیام 7-8 سال ازم کوچکترن و بین 15 نفر ورودی من تنها دخترم. همه کلاسا، ثبت نام ، ارائه و امتحان ، همش مجازیه و برخلاف انتظارم راضیم.

اول اینکه احتمالا اونجا هیچ دوست پیدا نمیکردم. چون هم بزرگترم، هم دخترم، یه دختر چادری چس لال. خیلیم اجتماعی نیستم. درک و فهم بالایی هم ندارم و از این تیزا نیستم که خفن شم و کد خوب بزنم یا سر کلاس زودی مطلب رو بگیرم یا هرچی

دوم اینکه به بقیه کارام میرسم. قشنگ موقع کلاس ظرفا رو میشورم، جارو میزنم، بافتنی میبافم. حتی یه بار نیم ساعت کلاس رو توی باشگاه بودم.

اینجا از اتفاقای درس خوندنم یا کتابایی که میخونم یا تجربه های روزمره ام مینویسم تا ببینم چی میشه

۵
۰
pirdaneshjoo
pirdaneshjoo
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید