تاریخچه ی ساخت لوله کاروگیت و اسپیرال به سال ۱۸۷۷ بر می گرد. در واقع این لوله ها انقلابی بزرگ در صنعت لوله سازی و ساخت لوله ایجاد کرده اند و به دلیل مزایای قابل توجه جایگزین لوله های پلی اتیلن و پی وی سی شده اند
برای تولید لوله ی اسپیرال از ترکیب پلی مر پلی اتیلن استفاد می شود و سپس دوده و مستربچ رنگی به میزان کم تر از ۳ درصد به ترکیب پلی اتیلن افزوده می شود و مواد فوق وارد فرآیند اکستروژن می شوند و تحت دمای بالا این مواد اولیه در محفظه ای به نام اکسترودر ذوب می شوند. در این مرحله میزان دما بر کیفیت لوله اسپیرال تاثیر بسزایی دارد و سپس این مواد در داخل قالب های لوله ریخته می شوند و فرآیند شیار دار شدن سطح بیرونی لوله تحت شرایط خلا و با استفاده از قالب های دوار صورت می گیرد بعد از طی شدن همه این مراحل لوله با استفاده از آب خنک سازی می شود. طی شدن تمام این مراحل باعث می شود لوله استحکام بیشتری نسبت به سایر لوله ها پلی اتیلن داشته باشد
