
اگر اومدید استانبول حتما یک هتل نزدیک تکسیم بگیرید و زیاد به فکر موندن تو هتل نباشید، سریع بیاید سمت میدان تکسیم و خیابان استقلال.
در خیابان استقلال قدم بزنید و از قدمزنتان لذت ببرید به تماشای فروشگاههای پر جنب و جوش بپردازید، سرسری مغازهها رو نگاه نکیند با کمی دقت میبینید کلی از هموطنا و همشهریامون دارند خرید میکنند و اینقدر که صدای آشنا و ایرانی و حتی لهجه قشنگ اصفهانی میشنوید صدای ترکها به گوشتون نمیرسه.
حتی در خیابان استقلال هم دستفروش ها دست از سرتون بر نمیدارن کافیه بفهمند ایرانی هستید تا با شما فارسی صحبت کنند و بهتون عطر فیک رو به اسم اصل قالب کنند و اگر هم نخرید بهتون میگن ایرانی احمدی نژاد. خلاصه همینطور که خیابان استقلال رو به سمت پایین میروید و انبوه جمعیت شما را شکه کرده رستورانهایی رو میبیند که غذاهای ترکی و سنتیشون رو پشت شیشه مغازشون گذاشتند تا شما را به چالش بکشند و فقط کافیه یه مکث کوچیک کنید تا خودتون خودتون رو گول بزنید و با رضایت به داخل رستوران بروید. یه توصیه مهم بکنم به شما اینجا مثل ایران سلف سرویس نیست که شما هرچقدر خواستید سفارش بدید و مزههای متفاوت را امتحان کنید با یک بار پرداخت پول. هر کدام از غذاها قیمت جداگانه دارند.
اولین بار که خودم گول خوردم، وارد رستوران شدم و بسیار گرسنه بودم و چون خیلی شکمو هستم شروع کردم به سفارش دادن: آقا یه ران مرغ بذار، اره از اون برنج هم بذار، یدونه ماهیچه، بله بله ماست بذارید نوشابه هم همینطور، چی هوموس اره هموس هم بده خوبه، ترشی فلفل بله لطفا، سفارشم که تموم شد رفتم پای صندوق رقم رو که گفت فهمیدم سیر شدم خلاصه دیگه باخت بدی دادم و اونجا بود که فهمیدم هر کدوم از اینا قیمت جدا دارند.
غذا رو که میل کردید و دوباره به مسیر خیابان برگشتید ندایی در سرتان میشنوید که میگوید یه چیز دیگه ای بخورید تا این غذای مفصلی که خوردید رو بشوره و ببره پایین و در همان لحظه ناخوداگاه خودتان را جلوی مغازه باقلوای حافظ مصطفی میابید، که در حال سفارش یک عدد باقلوای پستهای با چای هستید.
باشه باشه قول میدم دیگه چیزی از شکم و شکم چرانی ننویسم. ولی در این خیابان یا باید برید خرید یا غذا بخورید یا برید کلاب و خلاصه درینک. یه چیزی هم بگما صدف هم حتما امتحان کنید.
یادم رفت قبل از خروج از هتل خودتون رو وزن کنید وقتی هم که برگشتید یکبار دیگه خودتان را وزن کنید تا ببینید چه بلایی سر خودتان آوردهاید. پس به خودتان رحم کنید.
خیلی از استقلال نوشتم ممکنه فکر کنید شاید رجب شش دانگ این خیابان را به نام من زده که اینقدر تبلیغش رو میکنم
ولی نه بخدا خیلی خیابان دوستداشتنی هست و من علاقه زیادی به این خیابان دارم به ویژه که انتهای این خیابان به برج گالاتای محبوبم میرسه.