همه میدونیم چه نگاهی به این دهه از زندگی وجود داره. ولی اگر نگاهمون رو عوض کنیم پنجاه هم میشه همون سی، حتا همون بیست!!!

دو سال پیش وارد این محدودهی سنی کذایی شدم. اینقدر گفته بودن دیگه ۵۰ سالت که شد فلان می شه و بهمان میشه که، هر چند دلم به سالها ورزش و رژیم غذایی سالم گرم بود، قیمت انواع اسکوپی (آندوسکوپی، کلونوسکوپی و ....) رو گرفته بودم و با دست پر و کلی اطلاعات با پایی لرزون از اون خط رد شدم.
ولی الان دو ساله که از اون دستهای پر و اطلاعات هیچ استفادهای نکردم و اون فشاری که میگفتن رو تجربه نکردم! البته خوشحالم. ولی واقعیت اینکه فشارها از جای دیگهای وارد شد... از بداقبالی این فشار از فرهنگ و باورهامون وارد میشه که با هیچ ورزش و رژیم غذایی سالمی نمیتونی باهاش مقابله کنی. باور اینه که بعد از ۵۰ سالگی باید بشینی منتظر باشی نوهدار بشی و از اونا مراقبت کنی، دیگه لباسهای «مناسب سنات» بپوشی، تو دورهمیهای خانوادگی باید بشینی و برای رقص جوونترها دست بزنی که بگی خیلی سنگین و رنگینی!!!
کمتر خانم یا آقای بالای ۵۰ سال رو می بینم که لباسهایی با رنگ شاد بپوشه یا به فکر خونهتکونی کمدش بیفته و کمی هیجان و مد و تازگی بهش اضافه کنه. لباسا میشه یه سری لباس گشاد و بیقواره و تیره!!! چرا؟ چون جامعه میپسنده و به ما دیکته میکنه.
فرهنگمون فشار میاره، فرهنگی که میگه دیگه تو این سن میری کلاس فلان چیز؟ دیگه حالا سر پیری یادت افتاده!!!
این طرز فکر بدجوری فشار میاره. واقعا سن باید محدودیتی برای پیشرفت و تغییر باشه؟ اگرم کسی این محدودیت رو نادیده گرفت کارش زشته و ازش گذشته؟!
راستش سن که رسید به پنجاه فقط فرهنگ و باورها فشار میارن! من که توجهی نمیکنم، شما هم توجه نکنین....
یاد بگیرین، رنگی بپوشین، از ته دل بخندین، تو خیابون بستنی بخورین، لیلی و هفت سنگ بازی کنین، رفیقای قدیمی رو بیشتر ببینین و خلاصه همه جوره از زندگی لذت ببرین و اونو وقف کسی نکنین!!! یادتون باشه فقط یه بار این دهه رو تجربه میکنین!!!
