رد درد... از کتاب «پروانگی در پیله» اثری از «افخم پیمانی»

مثل همیشه ؛ به روال چند ماه اخیر ؛ برای مصاحبه استخدامی ؛ خودش را شیک آراست ...

به مرور زمان فهمیده بود اگر به قول خانم جان خدابیامرزش ؛ دستی به سر و صورتش نکشد ؛از جانب عموم مورد قبول واقع نخواهد شد!

اما فرمول جادویی مادربزرگش هم گویی دیگر در این دوره و زمانه ؛ بی خاصیت شده بود... می پرسید چرا ؟؟؟؟ چون قریب به چند ماه بود که به دنبال کار می گشت ؛ یعنی درست پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه... اما یا او را استخدام نمی کردند ( البته اگر ساده و بدون آرایش برای مصاحبه ی شغلی در محل حاضر می شد ) یا آنکه وقتی هم چشم شیطان را به قول مادرش کور می کرد و حسابی بزک و دوزک می کرد ؛ با اینکه استخدام می شد اما هنوز چند روز از شاغل بودنش نگذشته ؛ خودش ؛ شخصا مجبور به ترک کار می شد .

می پرسید چرا ؟؟؟ چون او را با توجه به ظاهر آراسته اش استخدام می کردند به همین دلیل تصور اکثریتشان بر این بود که راهنمای شاگرد او می زند و اصطلاحا بعععله...!!!اما حقیقت این بود که او دختری سالم به لحاظ اخلاقی بود و فقط می خواست پس از اتمام تحصیلاتش از مدرکی که گرفته ؛ کسب درآمد کند اما هیچکس کاری با مدرک تحصیلی او نداشت ....

از یادآوری آماده شدن هر روزه ی خود و پا کردن کفش آهنین برای یافتن کار در چند ماه اخیر ؛ از ناراحتی دستانش بی حس شد .

شات رژگونه را با حرص داخل کیف لوازم آرایشی اش چپاند و با دستمال مرطوب ؛ رنگهای روی صورتش را پاک کرد بطوریکه شبیه یک بوم نقاشی به سبک کوبیسم شد ... رنگهای درهم و برهم صورتش او را به یاد اوضاع درهم و برهم استخدامی انداخت ...

واقعا چه کسی پاسخگو بود ؟؟؟

او باید رد دردی که آزارش می داد را جستجو می کرد اما به کدامین آدرس ...خودش هم نمی دانست.

افخم پیمانی