سعدی در گلستان میگوید:
پادشاهی نذر کرد اگر حاجتش براید «چندین درهم زاهدان را» دهد
حاجتش برامد و کیسهای پول برای پخش در میان زاهدها به یکی از اطرافیان داد. چند روزی گذشت و او کیسه به پادشاه داد و گفت «آنکه زاهد است نمی ستاند و آنکه می ستاند زاهد نیست.»