پس از روشن شدن این سؤال که استارت آپ چیست ، مراحل طراحی کسب وکار استارتاپی و ویژگی های اصلی استارت اپ، وقت آن است که انواع مختلفی از مشاغل ارائه شده در حوزه فعالیتهای استارتاپی را شناسایی کنیم. با توجه به افزایش تقاضا در این بازار، لازم است کارآفرینان آینده بدانند که نمونههای مختلفی از انواع استارت اپ وجود دارند و ایدهآل آنها برای ورود و فعالیت در کدام زمینه است.
برای آشنایی بیشتر کافی است از مطالعه چندکتاب در زمینهی کارآفرینی نوپا شروع کنید و با جستوجو دربارهی انواع استارت آپ ها اطلاعات بیشتری کسب کنید.
درواقع با یک مطالعه ساده خواهید دید که یک چهارچوب مشخص و مورد توافق برای طبقهبندی همهی استارت اپها وجود ندارد. گاهی استارت اپ ها را براساس حوزه فعالیت تقسیمبندی میکنند. گاهی معیار معماری استارت اپها است و سعی بر این دارند که هر استارت اپ را بر اساس جایگاههای مختلف آنها در طیفهای مختلف طبقهبندی کنند و مورد تحلیل قرار بدهند.
طبیعتاً انتخاب دسته بندی مناسب استارت آپها، تابع هدف و انتظار شماست و اینکه با چه منظوری، این دستهبندی را انجام میدهید.
به گفته استیو بلنک، کارآفرین معتبر سیلیکونولی، ۶ نوع مختلف استارت اپ وجود دارد:
این نوع از استارت اپها توسط خود کارآفرینان ایجاد شده و براساس آن مشاغل و افرادی که علاقهمند به کار خود هستند بهصورت آزادانه فعالیت میکنند. نمونههایی از این استارت اپها، فریلنسرها یا طراحان وب هستند.
جامعه و هدفهای بزرگ را مورد نظر خود قرار نمیدهند و تنها به دنبال دستیافتن به تامین راحتی و رفاه مالی برای خانواده خود هستند. نمونهی این مشاغل استارت اپ سالنهای آرایشگری، فروشگاههای موادغذایی، نانواییها و سایر موارد اینچنینی است.
این نوع از استارت اپها توسط کارآفرینانی تاسیس شده است که از ابتدای کار معتقدند میتوانند جهان را با ایده ی کسب و کار خود تغییر دهند.
نمونههایی از این موارد عبارتند از:
این مشاغل پس از دستیابی به نتایج مثبتی که توجه آنها را به خود جلب میکند، با هدف فروش به شرکتهای بزرگ متولد میشوند. این نوع استارت اپ در شرکتهای توسعه راه حلهای وب و موبایل بسیار متداول است.
نمونه ای از نوع استارت اپها خرید اینستاگرام توسط فیس بوک بود.
در این دسته از مشاغل، کالاها یا خدماتی قرار میگیرند که به سرعت در بازار شناخته شده و قابل عرضه برای عموم مردم هستند قرار میگیرند. با این حال، با توجه به تغییرات بازار، تجدید نیازهای کاربر، فشارهای رقابتی، دراین نوع تجارت تمایل دارند محصولات جدیدی را برای کاربران جدید در بازارهای مختلف ایجاد و عرضه کنند.
سرانجام، مشاغلی وجود دارد که کارآفرینان آنها میخواهند در جامعه تغییری ایجاد کنند و دنیای بهتری به وجود بیاورند. بنابراین، هدف اصلی کسب سود نیست؛ بلکه بیشتر کمک به جامعه است. نمونه آن موسسات خیریه است.
تامین سرمایه لازم برای شرکتها و کسبوکارهای نوپا (استارت اپ) و کارآفرین که مستعد جهش و رشد ارزش و البته ریسک فراوان است را سرمایه گذاری خطرپذیر می نامند.
پس طراحی کامل یک استارت اپ، بر طبق آنچه که گفتیم شامل: انتخاب نوع کسب و کار و طراحی بوم مدل کسبوکار همچنین برنامه ریزی کلان و استراتژیک استارت آپ است.
حالا وقت آن رسیده به صحبت درباره راه اندازی استارت آپ که به عنوان مرحله پایانی طراحی و پیش از شروع بهرهبرداری است، بپردازیم. از اینرو میتوان به دید یک پروژه به آن نگاه کرد که مرحله پایان آن، آماده شدن مکان و تجهیزات و پرسنل برای شروع ارائه خدمت یا تولید است.
منبع: