وقتی دوران تحصیلم در مدرسه کسبوکار را به پایان رساندم، دو پیشنهاد شغلی پیش رویم بود. اولی از طرف گروه مشاوره بوستون که قبل از گذراندن دوره MBA در آن کار کرده بودم و برای جوانی که به دنبال یک شغل جذاب و باثبات است، گزینه مطلوبی محسوب میشد. دومی از طرف یک استارتآپ بود که حمایت سرمایهگذاری خطرپذیر را داشت و تنها ۳۰ نفر در آن کار میکردند و گزینه پرریسکتری برای من بود. من پیشنهاد دوم را پذیرفتم و هیچوقت پشیمان نشدم.
در سالهای بعد، برای سه استارتآپ دیگر کار کردم و خودم بهعنوان یک سرمایهگذار خطرپذیر در بیش از صد استارتآپ سرمایهگذاری کردهام. در این مسیر چیزهای زیادی یاد گرفتم که فقط محدود به نحوه تاسیس یک شرکت (تامین مالی، پیدا کردن مشتریان اولیه و استخدام تیم) نیست، بلکه دریافتهام که برای پیوستن به یک استارتآپ و تبدیل آن به یک سازمان بزرگ و موفق، چه چیزهایی لازم است.
استارتآپها دستورالعمل یا مسیر واضحی به سوی پیشرفت ندارند، اما مدیران خوبی لازم دارند که بتوانند واحدهایی مثل بازاریابی، توسعه محصول و فروش را ایجاد و بهطور موثر اداره کنند. تقریبا همه کسانی که به استارتآپها میپیوندند تاکید میکنند که استقلال، خلاقیت و رشدی که در شغل خود تجربه میکنند، چقدر برایشان ارزش دارد.
برای اینکه در یک استارتآپ کار کنید، باید سه کار را انجام دهید که در هیچ مدرسه کسبوکار یا شرکت بزرگی یاد نمیگیرید.
۱) مدیریت ابهام. استارتآپها آزمایشگاههای بزرگی هستند. هر ابتکار عملی جدید است و فرضیهها یکی پس از دیگری تست میشوند. عناوین، مرز وظایف، نقشها و مسوولیتها اغلب سیال هستند و تیم برای اختراع و خلاقیت و پیش رفتن به سوی اهداف متغیر، در قالب یک واحد کار میکند. با در نظر گرفتن این پویایی سازمانی که گاهی تا مراحل آخر هم ادامه پیدا میکند، هر کسی که در یک استارتآپ کار میکند باید حجم زیادی از ابهام و عدم قطعیت را بپذیرد.
۲) کنار زدن محدودیتها. تمایل به پیدا کردن راه حل برای موانع و سوال طرح کردن برای هر چیز به جای منفعل بودن و یک جا نشستن، کلید موفقیت در یک استارتآپ است. اگر میخواهید برای یک استارتآپ کار کنید، باید شخصیتی داشته باشید که همواره به دنبال حل یک مشکل است یا یک راه حل موجود را بهینهتر میکند.
۳) داشتن حس مالکیت. وقتی در یک استارتآپ کار میکنید، انتظار میرود سرمایهگذاری احساسی در آن داشته باشید. حس ماموریت داشتن و ماجراجویی در یک استارتآپ خیلی بیشتر از یک سازمان سنتی است و تلاشهای شما بهطور واضح و مستقیم به ارزش و موفقیت بنگاه شما مربوط میشود. بنابراین، نباید فقط نگران کار خودتان باشید، بلکه همه جنبههای شرکتتان باید دغدغه شما باشد. در یک استارتآپ نباید منتظر باشید نیروی خدمات زبالهای را که روی زمین افتاده بردارد. در یک سازمان کارآفرینانه، همه باید خودشان را مالک آنجا بدانند و همیشه این سوال را بپرسند که «شخصا چه کاری میتوانم انجام دهم تا این مکان را بهتر کنم؟»
منبع: