در پست قبلی، به شرط (عدم رقیق شدگی) پرداختیم. حالا در خصوص یکی از رایج ترین شروطی که در قراردادهای سرمایهگذاری با آن مواجه میشید، صحبت میکنیم.به زبان ساده، Vesting یعنی اینکه مالکیت سهام یا اختیار خرید سهام (Option) بهتدریج و طی یک بازه زمانی مشخص به فرد منتقل شود، نه یکجا در روز اول.
معمولترین مدل، پیش بینی ۴ سال Vesting با ۱ سال Cliff میباشد. به این معنا که تا پایان سال اول هیچ سهمی آزاد نمیشود.از ماه ۱۳ به بعد، هر ماه یا هرچند ماه یکبار، بخشی از سهامتان آزاد میشود.
به طور مثال اگر قرار باشد در پایان دوره وستینگ، مالک ۱٪ سهام شوید و بعد از ۲ سال شرکت را ترک کنید، تقریباً ۵۰٪ از آن ۱٪ (یعنی ۰.۵٪) به شما تعلق میگیرد.
رایج ترین مدل، Time-based Vesting و بر اساس زمان حضور در شرکت است. مدل دیگر Milestone-based میباشد که بر اساس دستیابی به اهداف مشخص توسط اعضا طراحی شده و در نهایت مدل Hybrid که ترکیبی از تحقق شرط زمان و عملکرد میباشد.
گاهی اوقات وستینگ میتواند تسریع شود. این اتفاق معمولاً در زمان فروش شرکت (Acquisition) رخ میدهد که دو نوع اصلی دارد:
۱) مدل Single Trigger فقط با وقوع یک رویداد بزرگ، مثل فروش شرکت، بخشی یا تمام سهامی که هنوز Vest نشده، ممکن است فورا آزاد شود.
۲) مدل Double Trigger برای تسریع، دو شرط باید همزمان اتفاق بیفتد: فروش شرکت و پایان همکاری بدون دلیل موجه یا استعفای ناشی از تغییرات اساسی در شرایط همکاری (Good Reason). این مدل برای فاندرها و سرمایهگذاران امنتر است چون از آزادسازی بیدلیل جلوگیری میکند.
این بندها میتوانند در لحظه خروج یا فروش شرکت، تفاوت چند صد میلیونی یا حتی چند میلیاردی ایجاد کنند! Vesting فقط یک بند حقوقی نیست؛ مکانیزمی است که تعهد بلندمدت اعضای تیم را با منافع سرمایهگذاران همسو میکند و از اختلافات احتمالی در زمان خروج یا فروش شرکت جلوگیری میکند.
اگر در حال مذاکره و یا تنظیم قراردادهای سرمایهگذاری هستید، حتماً جزئیات Vesting، Cliff و شرایط Acceleration را دقیق بررسی کنید.
شما چه تجربه ای در زمینه تنظیم شرط Vesting داشتید؟ Single Trigger را عادلانهتر میبینید یا Double Trigger؟
#Vesting #استارتاپ #Acceleration #SingleTrigger #DoubleTrigger #Startup #Founders

#سرمایه_گذاری