در پست قبلی راجع بهLiquidation Preference یا اولویت تصفیه صحبت کردیم. در این پست به یکی از مهمترین بخشهای هر قرارداد سرمایهگذاری یا تامین مالی، Distribution Waterfall میرسیم که خیلیها موقع مذاکره به جزئیاتش توجه کافی نمیکنن، ولی تاثیرش روی بازگشت سرمایه و روابط بین شرکا خیلی زیاده.
به زبان ساده، Distribution Waterfall مثل یه پلهپلهست که دقیقاً مشخص میکنه پول برگشتی (سود یا خروج) به چه ترتیبی بین سرمایهگذارها، تیم مدیریتی و سهامداران تقسیم بشه.
فرض کنید یک استارتآپ ۱۰ میلیون دلار سرمایه گرفته. بعد از چند سال، با خروج موفق، ۲۵ میلیون دلار نقد شده.
• پله اول (بازگشت سرمایه + سود ترجیحی): سرمایهگذار اول ۱۰ میلیون دلار سرمایه اولیه + مثلاً ۸٪ سود ترجیحی (۸۰۰ هزار دلار) رو برمیداره.
• پله دوم (Catch-up): اگر توافق باشه، تیم اجرایی یه درصد catch-up میگیره.
• پله سوم (تقسیم نهایی): بقیه سود (مثلاً ۶.۲ میلیون دلار باقیمانده) به نسبت ۸۰-۲۰ بین سرمایهگذار و تیم تقسیم میشه.
نتیجه اینکه، سرمایهگذار حدود ۱۸.۷۶ میلیون دلار و تیم حدود ۶.۲۴ میلیون دلار دریافت میکنه. این اعداد دقیقاً نشون میده چرا تنظیم دقیق Distribution Waterfall انقدر مهمه!
چرا برای کارآفرینها و استارتآپها مهمه؟
چون این ساختار مستقیماً روی انگیزه تیم، جذابیت معامله برای سرمایهگذار و ارزشگذاری شرکت تاثیر میذاره. یه Waterfall نامتعادل میتونه انگیزه تیم رو کم کنه یا سرمایهگذار رو نگران ریسک کنه. این شرط وقتی اهمیت بیشتری پیدا میکنه که با سری های مختلف A,B… تزریق سرمایه مواجه باشیم و لازم باشه در خصوص مکانیزم های مختلف حق اولویت توزیع سود بین سرمایه گذاران مراحل مختلف، توافق صورت بگیره. در همین راستا، در پست بعدی راجع به Anti-dilution صحبت میکنیم.
در عمل، به عنوان مشاور حقوقی در قراردادهای سرمایهگذاری و تامین مالی همیشه به دنبال ایجاد تعادل عادلانه بین حقوق سرمایهگذار و تیم اجرایی هستم. این تعادل هم اعتماد میسازه و هم شانس موفقیت بلندمدت رو بالا میبره.
شما تا حالا تو پروژهای با Distribution Waterfall پیچیده مواجه شدید؟ تجربهتون چطور بود؟ خوشحال میشم تو کامنتها بشنوم.
#سرمایه_گذاری#تامین_مالی#DistributionWaterfall#Waterfall#ساختار_آبشاری #حقوق_کسب_و_کار #استارتاپ #PrivateEquity #VentureCapital #مشاوره_حقوقی
