در پست بالا در مورد دلایل شکست استارتاپ ها گفتیم؛ اما این که چرا افراد خلاق لزوما کارآفرین نیستند خود نوشته ای جداگانه لازم دارد. گاهی افراد خلاق فکر می کنند چطور ایده های نه چندان مهم، قدیمی و یا پیش پا افتاده ی دیگران روانه ی بازار شدند، اما ایده های درخشان آنها حداکثر تا مرحله نمونه ی اولیه پیش رفته یا دست آخر شکست خورده است. در این نوشته به طور خلاصه دلایلی که همیشه افراد خلاق کارآفرین های موفق نیستند می پردازیم:

تیم سازی نامناسب
افراد خلاق کمتر توسط دیگران درک می شوند، گاهی سرعت انتقال و سطح تفکر آنها به سختی توسط سایر افراد قابل درک است و در صورتی که افراد خلاق دیگری در تیم باشند کمتر پیش می آید که یکی از آنها دیگری را به عنوان رهبر قبول کند: همان داستان دو پادشاه و یک اقلیم
یکدندگی افراد خلاق یا چسبیدن به یک ایده
این همان تغییر رویکرد اشتباه یا دیرهنگام است. افراد خلاق گاهی آن چنان تاثیر سطح بالای فناوری ایده و یا بدیع بودن طرح خود قرار می گیرند که هرگز به شکست ایده خود از لحاظ پذیرش بازار یا قیمت نهایی فکر نمی کنند، و وقتی به این موضوع پی می برند که دیگر دیر شده .
بی انگیزگی و از دست دادن تمرکز
افراد خلاق انگیزه خود را نسبت به قسمت های اجرایی و اداری و یا یکنواخت اجرای ایده از دست می دهند؛ مخترعان زیادی را می شناسم که از من سراغ کارخانه ها و یا شرکت های خرید ایده را می گیرند تا بتوانند خودشان زودتر به سراغ ایده های بعدی بروند. از طرف دیگر افراد خلاق اصولا ایده های متعددی دارند و گاهی می خواهند دو یا چند ایده را با هم اجرایی کنند. آنکه دنبال دو خرگوش می دود...
ارائه نابهنگام محصول
افراد خلاق اکثرا جلوتر از زمان خود حرکت می کنند. این افراد یا مشکلات را زودتر درک می کنند(قبل از آن که دیگران اصلا مشکل را حس کرده باشند) و یا این که راه حل هایشان جلوتر از صنعت، مدیریت یا بازار یا حتی سرمایه گذاران است. تجربه خودم در این زمینه ارائه طرح پارکینگ های دورانی متحرک به شهرداری ها در سال 1382 بود زمانی که به این طرح به عنوان یک طرح نشدنی و غیر معمول ... نگاه شد. چند سال بعد کارآفرینان دیگر که مشکلات مطرح شده این مقاله را نداشتند توانستند این طرح را اجرایی و تجاری سازی کنند. پس همیشه آنکه اول است برنده نیست ، برنده کسی است که ..؟