ساخت ویدیوهای انیمیشن یک فعالیت چالش برانگیز است که بسیاری از افراد علاقهمند درگیر آن هستند. انیمیشنها به عنوان یک بستر مناسب برای آموزش مفاهیم مختلف به کودکان شناخته میشوند، بنابراین بسیاری از محتواهای مختلفی که برای کودکان تولید میشود به صورت انیمیشن ارائه میشوند. علاوه بر این، انیمیشنها گاهی برای افراد بزرگسال نیز جذابیت دارند و میتوانند در ساخت موشن گرافیک و ساخت تیزر تبلیغاتی و معرفی محصولات مختلف مورد استفاده قرار گیرند. بگذارید برایتان واضح باشد که ساخت انیمیشن چه به صورت شخصی و چه با استفاده از یک تیم حرفهای، فرآیندی آسان نیست و نیازمند طی کردن مراحل مختلفی است.
همانند فیلمهای سینمایی یا فیلمهای کوتاه، انیمیشن نیز باید به گونهای باشد که مخاطب خود را به خود جذب کند. در واقع، انیمیشنها باید شامل شخصیتهای قابل ارتباط، محیط مناسب و داستانی قوی باشند. انواع مختلفی از انیمیشنها وجود دارند که بسته به هدفی که سازنده دنبال میکند، هریک از این انواع قابل تولید هستند. مراحل ساخت یک انیمیشن به شرح زیر است: در صورت علامندی به یادگیری انیمیشن سازی می توانید سری به آموزش انیمیشن سازی پروژه محور موشن کده بزنید.
بدون شک، اولین و مهمترین عنصر در هر نوع فیلم یا انیمیشن، داستان خوبی است که باید تعریف شود.
اگر از ابتدای کار نتوانید داستان خود را به درستی بیان کنید -بیتوجه به زیبایی فنی و تکنیکی آن و یا عوامل حرفهای که در اختیار دارید- مخاطبان از تماشای آن لذت نمیبرند و احتمالاً آن را نادیده میگیرند. بنابراین، به یاد داشته باشید که “داستان همیشه در اولویت قرار دارد!” و قبل از ورود به مراحل بعدی، اطمینان حاصل کنید که داستان به درستی به تصویر کشیده شده است.
در انیمیشن، به طور معمول فیلمنامه همزمان با فرآیند تولید تغییر میکند و بهبود مییابد، به عکس فیلمسازی که تغییر دادن داستان در مراحل فیلمبرداری -که شامل برپایی صحنه، عوامل تولید و بازیگران، نورپردازی و محیط- هزینه بالایی برای تهیهکننده به همراه دارد. اگرچه در انیمیشن این مشکلات با شدت کمتری وجود دارند، زمانی که در مرحله ایده و
داستانسازی بیشتر وقت بگذارید، میتوانید از ضایع شدن زمان و سرمایه خود در مراحل تولید جلوگیری کنید.
پس از تدوین ایده داستان، بایستی آن را در قالب کلمات به طرح بیاورید؛ بنابراین، مرحله بعدی نوشتن فیلمنامه است. این مرحله بسیار حیاتی است، زیرا با تبدیل ایده به کلمات، اگر هر گونه مشکلی در داستان وجود داشته باشد، میتوانید آن را قبل از ورود به مرحله تولید تشخیص دهید. در بسیاری از استودیوهای معروف انیمیشن، این مرحله با مرحله استوریبرد به همراه میآید و در طول این دو مرحله، تبادل اطلاعات صورت میگیرد تا دیالوگها و تصاویر به بهترین شکل ممکن قرار گیرند. در این مرحله، باید متن ما به خدمت داستان گویی تصویری باشد و تفاوت فیلمنامه با رمان در این مرحله مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، باید یاد بگیرید که چگونه برای تصاویر و دیالوگها نوشته بنویسید.برای ساخت انیمیشن تبلیغاتی می توانید بخ پارت انیمیشن مراجعه کنید .
مرحله بعد، طراحی استوریبرد است. استوریبرد به برگههای کاغذی گفته میشد که روی آن نماهای داستان به ترتیب تصویر میشدند و هر بخش از داستان توسط طراح برد متناظر خود روی یک برگه کاغذ نقاشی میشد و به کارگردان ارائه میشد. این مرحله توسط والت دیزنی به صنعت انیمیشن وارد شد و برگههای کوچک کاغذی را “برد” نامید. به دلیل اینکه این بردها داستان را روایت میکردند، به آنها “استوریبرد” گفته شد. در مرحله استوریبرد، فیلم شما شکل بصری میگیرد. نزدیکی یا دوری دوربین از سوژه در این مرحله مشخص میشود؛ حرکت دوربین و انتقال احساسات از طریق آن، نتیجهی خلاصهای از این بخش است؛ همچنین، ریتم فیلم و هر سکانس در این مرحله تعیین میشود.
قبل از ورود به مراحل تولید انیمیشن، یک مرحله بسیار حیاتی وجود دارد که باید از صحت و درستی داستانمان اطمینان حاصل کنیم، و آن مرحله “پریویز” یا “پیشتجسم” است. در پریویز، از مدلهای سهبعدی برای روایت داستان استفاده میشود و در واقع نسخه اولیهای از انیمیشنمان را به نمایش میگذاریم. در این مرحله، تمرکزمان بر روایت داستان و جذابیت آن است و نه جزئیات فنی. با استفاده از نرمافزارهای سهبعدی، مدلها را ساخته، اجزا را در آنها قرار میدهیم، زوایا و حرکت دوربین را تنظیم میکنیم و حرکات ابتدایی برای کاراکترها یا اجزای صحنه را ایجاد میکنیم تا بفهمیم چه اتفاقی در داستان رخ میدهد. در این مرحله، تمرکز فقط بر روایت رخدادها است و جزئیات بیشتری را پوشش نمیدهد.
در این مرحله، بسته به ابعاد و نیازهای پروژه انیمیشنی خود، باید شخصیتها و اشیا مورد نیاز را طراحی کنیم.
در پروژههای سه بعدی، این اشیا شامل ایجاد کاراکترها، طراحی محیط هر صحنه و اشیا و وسایل موجود در آنها است. ما از طراحیهای مفهومی و ساخت مدلهای اولیه به عنوان مرجع استفاده میکنیم تا این بخش را پیش ببریم و تکمیل کنیم. سپس این مدلها برای ریگبندی (استخوانبندی) به متخصصین ریگبندی داده میشوند تا در فضای سه بعدی کنترلگرهایی به آنها اضافه کنند که بتوانیم آنها را در مرحله انیمیت به راحتی جابجا و دستکاری کنیم.
در پروژههای دو بعدی، طراحی پسزمینه، نهاییسازی طراحی کارتونها و در صورت لزوم، ریگبندی کاراکتر در نرمافزارهای دو بعدی مورد استفاده قرار میگیرند. در این مرحله، ساخت محیط هر صحنه، عروسکها، اشیا موجود در صحنه و اجزای مختلف لباسها انجام میشود.
این مرحله جایی است که شخصیتهای ما زندگی میکنند. آنها شروع به حرکت میکنند و ما میتوانیم نتیجهی زحماتی که تا به حال انجام دادهایم را با دمیدن جان به شخصیتهایمان مشاهده کنیم. شاهد این عمل شدن در حضور چشمان خود بودن بسیار زیباست، اما زمان زیادی میطلبد. انجام نادرست این مرحله ممکن است با وجود یک داستان خوب و جذاب، انیمیشن شما را نابود کند! یک انیماتور بد در یک انیمیشن، مانند یک بازیگر بد در یک فیلم است. حتی اگر داستان و جلوههای ویژه خوبی داشته باشد، مخاطبان نمیتوانند به آن باور کنند. حرفهای شدن در این مرحله نیازمند آشنایی با قواعد مشخصی است و ویژگی تمایزدهنده افراد موفق در این زمینه، تمرین و خلاقیت پس از یادگیری اصول استفاده شده است.
این مرحله از فرآیند ساخت انیمیشن، بیشتر برای انیمیشنهای سه بعدی استفاده میشود، اما انیمیشنهای دو بعدی نیز مراحل مشابهی را طی میکنند. در انیمیشنهای استاپ موشن نیز، بیشتر وقت را برای قاببندی و ایجاد افکتهای مختلف بر روی تصاویر ضبط شده، صرف میکنیم.
در پروژههای سه بعدی، ما باید بر روی مدلها، ایجاد بافت و تکسچردهی صورت بپذیرد. این به معنای اختصاص دادن جنسهای مختلف به بخشهای مختلف مدل است. برخی از این جنسها به طور مثال، فلزات را شبیهسازی میکنند، برخی پلاستیکها را، برخی برای شبیهسازی پوست بدن انسان و برخی هم برای مدلسازی موها استفاده میشوند. سپس، فرآیند نورپردازی با استفاده از منابع نور مجازی انجام میشود که نماینده عملکرد نور در طبیعت هستند.بعد از اینکه فریمهای ما در نرمافزارهای کامپوزیت، تلفیق و آماده شدند، آنها را دوباره به نرمافزار ویرایش خود برمیگردانیم و آنها را با نماهای سه بعدی جایگزین میکنیم. این به معنای جایگزین کردن نماهای انیمیشنی با نماهای سه بعدی است. در این مرحله، میتوانیم نسخه نهایی فیلم خود را برای اولین بار در نرمافزار ویرایش ببینیم. با این حال، هنوز نمیتوان آن را نسخه نهایی تلقی کرد، زیرا نماهای انیمیشنی نیاز به تنظیم رنگ دارند.
تنظیم رنگ یعنی دستکاری رنگ هر نما به صورت جداگانه تا با نماهای قبلی و بعدی هماهنگی داشته باشد. همچنین در این مرحله، مطمئن میشویم که نماهای سفید یا سیاه بیش از حد وجود ندارند. علاوه بر رعایت این موارد، ممکن است فضای بصری برخی از نماها نیاز به تنظیم داشته باشد. به عنوان مثال، اگر شخصیت اصلی در یک سفر تخیلی وارد یک جنگ وحشتناک باشد که پر از ترس و وحشت است، با تنظیم رنگ نماهای مربوط به جنگل ترسناک، میتوانیم این احساس را در بین مخاطبان تشدید کنیم.