پویا نمایی یا انیمیشن همانطور که از نامش مشخص است پویاسازی ( متحرک سازی ) اجسام یا تصاویر و نمایش آن در قالب یک داستان مشخص می باشد، این فرآیند به وسیله عکاسی از اجسام یا نقاشی و پشت سر هم قرار دادن آنها جهت القا یک توهم جذاب به عنوان متحرک بودن یا جاندار بودن المان های موجود در تصویر، این تصاویر جذاب بصورت فریم به فرم طراحی و یا عکاسی می شوند بگونه ای که برای ساخت یک ثانیه پویانمایی در حالت استاندارد باید 24 تصویر پشت سرهم دیگر قرار بگیرد.
اگر بخواهیم تعریف دقیقی از انیمیشن های سه بعدی داشته باشیم باید بگوییم که در اینگونه انیمیشنها، دقیقاً مانند دنیای سه بعدی ساخته می شوند. یعنی اینکه مثل انیمیشن های دوبعدی فقط طول و عرضشان قابل دیدن نیست، عمق هم به اینگونه انیمیشن ها اضافه می شود. با این تفاسیر افزودن همین پارامتر، شباهت اینگونه انیمشین ها را به واقعیت نزدیک و نزدیکتر می کند.
می توان گفت که اگر عمق به ویژگی های یک انیمیشن اضافه شود، تغییرات آنچنانی در چرخش، نمای صحنه ها، موقعیت اشیاء، انحناها و پیچ و تاب ها بوجود می آید. همه این موارد برای انیمیشن های سه بعدی، بر زاویهی دید و میزان روشنایی نیز اثرگذار خواهد بود.
برای اینکه یک انیمیشن سه بعدی تولید شود، باید سه مرحله اصلی را طی کند.
انیمیشن سه بعدی به چه انیمیشنهایی گفته میشود و تفاوت آن با انیمیشنهای دوبعدی چیست؟ اینجا درباره انیمیشنهای سه بعدی خواهید آموخت و با یک گریز به این صفحه، میتوانید با انیمیشنهای دوبعدی نیز آشنا شوید تا تفاوت این دو را بهتر درک کنید.برای دیدن نمونه انیمیشن تبلیغاتی 3 بعدی به پارت انیمیشن مراجعه کنید .
ردپای انیمیشنهای سه بعدی را میتوان در فیلمهایی با صحنههای حاوی انفجار و تصادف و … دید که به کمک انیمیشن سهبعدی افزون بر اینکه از صرف هزینه های هنگفت و صدمات احتمالی جلوگیری میشود، صحنهها بهگونهای طراحی و خلق میشوند که شاید در واقعیت نتوان آنها را بهخوبی انیمیشنها آفرید.
درواقع انیمیشن سه بعدی، خود را شبیه به دنیای سه بعدی ما میسازد، این یعنی اینکه برخلاف انیمیشنهای دوبعدی که فقط طول و عرض اشیاء قابل مشاهده است، در انیمیشن های سه بعدی به اشیاء عمق نیز اضافه میشود که اضافه شدن این پارامتر، انیمیشن را شبیه به دنیای واقعی جلوه میدهد.
افزودن عمق به انیمیشن، ویژگیهایی مثل موقعیت، چرخش، پیچ و تابها و انحناء، مقیاس و نمای اشیاء را تغییر میدهد. به جز اینکه ویژگیهای یادشده در اشیاء تغییر میکنند، در انیمیشن سه بعدی برای صحنه ها، زاویه دید و میزان نور و روشنایی نیز اهمیت مییابد.
روش تولید انیمیشن سهبعدی
روش تولید انیمیشن سه بعدی، به ترتیب به سه بخش اصلی مدلسازی، چیدمان و متحرکسازی، و رندر کردن تقسیم میشود.
مدلسازی بخشی است که نحوه تولید اشیاء سه بعدی در یک صحنه خاص را توصیف میکند.
در چیدمان و متحرک سازی، فرآیندی دنبال میشود که جهت قرار دادن و متحرک سازی اشیا در یک صحنه خاص، مشخص میشود.
و درنهایت رندر کردن، نتیجه یا خروجی کاملی از گرافیک کامپیوتری را توصیف میکند که در آن ویژگی هایی مثل میزان و زاویه تابش نور به شی نیز تعیین میشود.
در ساخت انیمیشن سه بعدی، ضمن طراحی سهبعدی المانها و اشیاء موجود در صحنه و افزودن سایه ها و تنظیم میزان و زاویه تابش نور، از صحنه تصویربرداری میشود که درواقع با کمک تصویربرداری، داستان انیمیشن روایت میشود.
نرمافزارهای تولید انیمیشن سهبعدی
ساخت انیمیشن های سه بعدی نیازمند نرم افزارهای بسیار قدرتمندی است که بتواند تمامی ابزارهای طراحی و تولید انیمیشن سه بعدی را پوشش دهد. ازجمله نرمافزارهایی که برای تولید انیمیشن های سه بعدی استفاده میشوند میتوان به ۳D Studio Max، Maya، Blender ، Lumion، Sketchup اشاره کرد.