
چشمهای ظاهربین، حسین (ع) و دستگاه حسینی را پایانیافته تلقّی کرد؛ اما او مانند بذری که زیر خاک میرود تا دوباره بالنده و پرثمر سر از خاک بیرون بیاورد، مانند نهالی و شکوفهی شادابی از زیر خاک بیرون آمد و در طول تاریخ تشیّع به همهی انسانهای مسلمان، که به همهی آزادگان عالم امید داد، شور داد، درس داد، خستگیناپذیری داد، جهاد و شهادت و سرانجام پیروزی داد.
اگر ما میگوییم حسینبنعلی (ع) پیروز است، یک دلیل و یک وجه این حرف این است که هر کسی در طول تاریخ، منطق حسینی را محور کار خویش قرار داد، بیتردید پیروز شد. منطق حسینی یعنی نترسیدن از مرگ. منطق حسینی یعنی ترجیحدادن حق بر باطل به هر قیمت. منطق حسینی یعنی کم نشمردن یاران حق و زیاد نشمردن یاران باطل در هر حجم و عدد. منطق حسینی یعنی امید بیپایان حتی در لحظهای که علیالظاهر آرزوها غروب میکند.
حضرت آیتالله خامنهای - بخشی از کتاب «آفتاب در مصاف» - ۱۳۶۷/۵/۲۳