
خواهر من! اگر میدانستی که پوششت چقدر در جامعه تاثیر میگذارد هیچگاه اینگونه در معرض دید عموم حاضر نمیشدی.
خواهر من! اگر میدانستی لحظه به لحظه که با این پوشش در خیابان راه میروی مسبب چه گناهانی میشوی هیچگاه اینگونه لباس نمیپوشیدی.
خواهر من! اگر میدانستی با بیحجابیات باعث میشوی فکر و ذهن دهها جوان فقط به این دلیل که شرایط و امکانات ازدواج ندارند بیخود و بیجهت مشغول شود هیچگاه حاضر نمیشدی اینطور در خیابان راه بروی.
خواهر من! اگر میدانستی استفاده از پوششهایی که جلب توجه میکنند تنها چراغ سبزی به انسانهای مریض و هوسران است که هر عمل زشتی و ناپسندی مرتکب شوند دیگر از آنها استفاده نمیکردی.
خواهر من! اگر میدانستی همین پوشش نامناسبت باعث میشود که انسانهای هوسران و کوتهفکر به زن به عنوان کالای جنسی و ابزاری برای لذتجویی خود نگاه کنند ابداً با این کار ارزش واقعی خود را پایین نمیآوردی.
خواهر من! اگر میدانستی نسبت به زیبایی که خداوند به تو عطا کرده مسئولی که از آن در راه صحیح و درست استفاده کنی هیچگاه اینطور زیبایی خود را در دید عموم به نمایش نمیگذاشتی.
خواهر من! اگر میدانستی رعایت عفاف و حجاب و دور نگه داشتن خود از چشم انسانهای هوسران چه لذتی دارد هیچگاه لذت زودگذر خودنمایی را به لذت ابدی پاکدامنی نمیفروختی.
خواهر من! بدان حجاب محدودیت نیست. پوششی مطمئن و حصاری محکم در برابر دلهای بیماری است که قصد تعرض به حریم تو را دارند. ارزش و منزلت تو بسیار بیشتر و بالاتر از آن است که چشمان هوسآلودی به تو بیفتد.
خواهر من! آزادی هر طور که میخواهی که در جامعه حضور پیدا کنی و کسی جلودارت نیست. اما به عواقب ناخواسته این کارت بیندیش و سعی کن بهترین تصمیم را بگیری. اگر لذت واقعی پاکدامنی را بچشی هیچگاه آن را به لذتهای زودگذر نخواهی فروخت. زندگی کوتاه است. خوب فکر کن و بعد تصمیم بگیر.
متن بالا تنها درد و دلی درباره یکی از مهمترین دغدغههای این روزهای جامعه ما است. میدانم نوشتن اینگونه پستها چه ریسکی دارد و افراد مریضی هستند که میآیند و در کامنتها انسان را به همه رذائل اخلاقی متهم میکنند. من حرف دلم را زدم و قطعاً کسی را مجبور به انجام کاری یا پذیرش عقیده خاصی نمیکنم. هر کسی به خودش رجوع کند و ببیند واقعاً کدام انتخاب درست است؟
نتیجهگیری با خودتان!