
تو نباشی دلِ من جایِ دگر میخوابد
چشمِ من خوابِ دگر می بیند
تو نباشی درها تا ابد باز نمی مانند
قمری ها تا همیشه آواز نمیخوانند
تو که رفتی و مرا باز سپردی به خدا
این قلب بعد تو امّا از تپش باز نمی ماند
"سرِ زلفِ تو نباشد سرِ زلف دگری
از برای دلِ ما قحطِ پریشانی نیست"
*۱_بیت آخر که خیلی دوستش دارم از صائب تبریزی هست .
*۲_اینم دومین شعر بسیار ناشیانه ام .گرچه تقریبا هیچی از شعر نوشتن سر در نمیارم و هیچ استعدادی هم ندارم با این حال چنان علاقه ای دارم که از رو نمیرم و باز هم خواهم نوشت تا بیشتر با اشعار ناموزون به معنای واقعی آشناتون کنم?
*۳_اینجوری بی وزن شعر نوشتنم پیش بره صنعت شعر جدیدی به اسم شعر "پریایی"تولید خواهد شد?
امیدوارم روح بزرگوار استاد یوشیج در آرامش به سر ببرن?