قاصدِ یار

اسکار زیباترین ترین جان بخشی دنیا هم میرسه به اون بیتی که شهریار با "خیال یارش" حرف میزنه ...
و من با بند بندِ روحم میتونم درد رو با بغض شکسته ی شهریار شریک بشم ،
اونجا که اول خوندنِ شعر میگه "اینم مرثیه شه..."
و صداش میلرزه ؛
یعنی دلبر ،درد نبودت انقدر واسه من و قلبم سخته که عزا گرفتیم هردومون،
یعنی مُردیم و هر شب جان سپردیم از بس گفتیم بمون...
میدونی تعبیر قشنگ ترش کجاس؟
اونجایی که شهریار به خیالِ ثریا(که اسم دسته ای از ستاره ها تو آسمونه)میگه :
تو قاصدِ یار منی!هر کی هم بهت بگه "ستاره ای" ،من میگم تو " ماهی" !
.
.
.
من نمیتونم به قشنگی شهریار برات شعر بگم،
بلد نیستم این شکلی تعریفت کنم ..‌.
ولی به جانِ خیالت قسم که حسم همون قدره،نه بیتی کمتر و نه بیتی بیشتر!

تو باید شب هایی که بیداری کمی هم فکر من باشی
یا بخوابی و آسوده ام کنی یا خیالت را بخوابانی!

سینه ام ماوای دلِی سوخته و غمی بی ثمر است
آتشت خاموشی ندارد ، میشود کمی باران ببارانی؟

ذهن من خسته ی راه و زخمیِ شبیخون خیال است
یا اگر ماندی حمله ای با احتمال قبلی شو یا نباید بمانی!

پ ن۱: من ارادت خاصی به استاد شهریار دارم و بی نهایت با شعراشون و صداشون انس میگیریم ،واسه همین دلم خواست کسایی که زیاد از ایشون نشنیدن رو کمی آشنا کنم با احساسات لطیفشون(:
پ ن ۲: اسم این شعر "یار قاصدی یا همون قاصد یار" هست که به قول خودشون ی شبه اینو نوشتن وقتی که از خیال دلبر خوابش نمیبرده ♡(مقایسه کنین اینجور نخوابیدنو با بی خوابی های ما که با ولگردی تو فضای مجازی هدر میشه ) .اینم لینک شعر با صدای شهریار ،پیشنهاد گوش کنید و لذت ببرید .https://www.aparat.com/v/sVLPW/%DB%8C%D8%A7%D8%B1_%D9%82%D8%A7%D8%B5%D8%AF%DB%8C_%D8%A8%D8%A7_%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF_%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D8%B1

پ ن۳:نظراتتون راجع به این نوع نوشتن برام بی نهایت مهم و ارزشمنده،لطفا هر پیشنهاد و انتقاد و حتی ایرادی تو متن میبینید برام بنویسید،خوشحال میشم که تو نوشته های بعدی از کمک هاتون استفاده کنم(: